ໂລກເບົາຫວານ: ອາການ, ເຫດຜົນ ແລະ ການຄຸ້ມຄອງ

ໂລກເບົາຫວານແມ່ນຫຍັງ?

ໂລກເບົາຫວານ ຫຼືທີ່ຮູ້ຈັກກັນໃນຊື່ທົ່ວໄປວ່າ ໂລກນ້ຳຕານ, ແມ່ນໂລກການເຜົາຜານຊົງເປັນເວລາຍາວທີ່ພົບເຫັນເພີ່ມຂຶ້ນຢ່າງວ່ອງໄວໃນປັດຈຸບັນ ແລະເປັນສາເຫດໃຫ້ເກີດບັນຫາສຸຂະພາບຮ້າຍແຮງຫຼາຍຢ່າງ. ເນື່ອງຈາກການພົບເຫັນຢ່າງແພຫຼາຍທົ່ວໂລກ ຈຶ່ງຖືກພິຈາລະນາວ່າເປັນບັນຫາສຸຂະພາບສາທາລະນະທີ່ສຳຄັນ. ຊື່ເຕັມຂອງໂລກເບົາຫວານ "Diabetes Mellitus" ໃນພາສາກີກແປວ່າ "ນ້ຳປະສາວມນ້ຳຕານ"; ການຕັ້ງຊື່ນີ້ເກີດຈາກການທີ່ພົບນ້ຳຕານໃນນ້ຳປະສາຂອງຜູ້ປ່ວຍ ທີ່ບໍ່ຄວນມີໃນສະພາບປົກກະຕິ. ສຳລັບຜູ້ໃຫຍ່ທີ່ມີສຸຂະພາບດີ, ລະດັບນ້ຳຕານໃນເລືອດຕອນຫິວຂ້າວມັກຢູ່ໃນຊ່ວງ 70-100 mg/dL, ແຕ່ຖ້າຄ່ານີ້ສູງຢູ່ເລື້ອຍໆ ຈະເຮັດໃຫ້ມີການວິນິດໄຊໂລກເບົາຫວານ.

ກົດໄກການເກີດຂອງໂລກເບົາຫວານ

ໂລກເບົາຫວານເກີດຈາກການທີ່ຮ່າງກາຍຜະລິດຮອມໂມນອິນຊູລິນບໍ່ພຽງພໍ ຫຼືບໍ່ສາມາດນຳໃຊ້ອິນຊູລິນທີ່ມີຢູ່ໃຫ້ເກີດປະໂຫຍດໄດ້ຢ່າງມີປະສິດທິພາບ. ອິນຊູລິນແມ່ນຮອມໂມນສຳຄັນທີ່ຜະລິດໂດຍຕັບອ່ອນ ແລະມີໜ້າທີ່ນຳນ້ຳຕານໃນເລືອດເຂົ້າສູ່ເນື້ອເຢື່ອ. ໂລກເບົາຫວານມີຫຼາຍປະເພດ; ປະເພດທີ່ພົບເຫັນຫຼາຍທີ່ສຸດແມ່ນ ເບົາຫວານປະເພດ 2. ເບົາຫວານປະເພດ 2 ມັກພົບໃນຜູ້ໃຫຍ່, ໂດຍສະເພາະຫຼັງອາຍຸ 40 ປີ. ໃນປະເພດນີ້, ແມ່ນວ່າຕັບອ່ອນຍັງຜະລິດອິນຊູລິນ, ແຕ່ເນື້ອເຢື່ອມີຄວາມຕ້ານທານຕໍ່ອິນຊູລິນ ແລະຮ່າງກາຍບໍ່ສາມາດເຮັດໃຫ້ການເຜົາຜານນ້ຳຕານເກີນໄປໄດ້ຢ່າງປົກກະຕິ. ຜົນທີ່ຕາມມາຄືນ້ຳຕານໃນເລືອດສູງ ແລະອາດກ່ອນໃຫ້ເກີດບັນຫາສຸຂະພາບຫຼາຍຢ່າງ.

ອາການຂອງໂລກເບົາຫວານມີຫຍັງບ້າງ?

ໂລກເບົາຫວານແມ່ນໂລກທີ່ດຳເນີນໄປຢ່າງຊ້າ ແລະຫຼາຍຄົນອາດບໍ່ສັງເຫັນອາການໃນຊ່ວງແລກເລີ່ມ. ແຕ່ເມື່ອລະດັບນ້ຳຕານໃນເລືອດສູງຂຶ້ນ ອາການຕ່າງໆຈະປາກົດອອກມາ:

• ປະສາວບ່ອຍ

• ຮູ້ສຶກຫິວ ແລະຢາກກິນອາຫານຫຼາຍ

• ຫິວນ້ຳ ແລະປາກແຫ້ງຫຼາຍ

• ນ້ຳໜັກຫຼົດລົງຢ່າງກະທັນຫັນ

• ເມື່ອຍລ້າ ແລະອ່ອນເພຍ

• ມອງເຫັນບໍ່ຊັດ

• ມີອາການຊາ ຫຼືຄັນຢຸ່ທີ່ທ້າວ ຫຼືມື

• ແຜ່ຫາຍຊ້າ

• ຜິວໜັງແຫ້ງ ແລະຄັນ

• ມີກິ່ນຄຼ້າຍອາເຊຕອນຢູ່ໃນປາກ

ບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງມີອາການທຸກຢ່າງໃນທຸກຄົນ. ເມື່ອສັງເກດອາການຄວນໄປພົບແພດ ແລະກວດລະດັບນ້ຳຕານໃນເລືອດ.

ສາເຫດຫຼັກຂອງໂລກເບົາຫວານ

ການເກີດຂອງໂລກເບົາຫວານມີທັງສາເຫດທາງພັນທຸກຳ ແລະປັດໃຈສິ່ງແວດລ້ອມຈາກວິຖີຊີວິດ. ປະເພດທີ່ພົບເຫັນຫຼາຍທີ່ສຸດມີ 2 ປະເພດ: ເບົາຫວານປະເພດ 1 ແລະ ເບົາຫວານປະເພດ 2. ເບົາຫວານປະເພດ 1 ມັກເກີດໃນເດັກ ຫຼືວັຍຮຸ້ນ ແລະມີການສູນເສຍການຜະລິດອິນຊູລິນຈາກຕັບອ່ອນເກືອບທັງໝົດ. ໃນກໍລະນີນີ້, ພັນທຸກຳ, ໂລກພຸ້ມຕ້ານຕົນເອງ ແລະການຕິດເຊື້ອໄວຣັສບາງຢ່າງອາດທຳລາຍຕັບອ່ອນໄດ້.

ເບົາຫວານປະເພດ 2 ມັກເກີດໃນຜູ້ໃຫຍ່ ໂດຍມີປັດໃຈສ່ຽງດັ່ງຕໍ່ໄປນີ້:

• ປັນຫານ້ຳໜັກເກີນ ຫຼືອ້ວນ

• ມີປະຫວັດໂລກເບົາຫວານໃນຄອບຄົວ

• ການອອກກຳລັງກາຍນ້ອຍ ແລະວິຖີຊີວິດຢູ່ນິ່ງ

• ອາຍຸຫຼາຍ

• ຜົນກະທົບຈາກຄວາມເຄັງຕຶງເປັນເວລາຍາວ

• ການເກີດເບົາຫວານໃນຄັ້ງຕັ້ງຄັນ ຫຼືມີການໃຫ້ກຳເນີດທາຣົດທີ່ນ້ຳໜັກສູງ

ປະເພດຂອງໂລກເບົາຫວານມີຫຍັງບ້າງ?

ໂລກເບົາຫວານຖືກແບ່ງອອກເປັນປະເພດຕ່າງໆ:

• ເບົາຫວານປະເພດ 1: ມັກເກີດໃນວັຍຮຸ້ນ ແລະຮ່າງກາຍເກືອບບໍ່ຜະລິດອິນຊູລິນເລີຍ. ຈຳເປັນຕ້ອງໃຊ້ອິນຊູລິນຉິດເພື່ອຮັກສາ.

• ເບົາຫວານປະເພດ 2: ພົບໃນຜູ້ໃຫຍ່ບ່ອຍ. ເນື້ອເຢື່ອບໍ່ສາມາດຕອບສະໜອງຕໍ່ອິນຊູລິນໄດ້.

• Latent Autoimmune Diabetes in Adults (LADA): ເປັນເບົາຫວານຊະນິດອັດຕະນິມມູນທີ່ເກີດໃນຜູ້ໃຫຍ່ ແລະມັກຈຳເປັນຕ້ອງໃຊ້ອິນຊູລິນໃນການຮັກສາ.

• Maturity Onset Diabetes of the Young (MODY): ເປັນເບົາຫວານທີ່ເກີດໃນວັຍຮຸ້ນ ແລະມີການຖ່າຍທອດທາງພັນທຸກຳ.

• ເບົາຫວານໃນຄັ້ງຕັ້ງຄັນ (Gestational Diabetes): ເກີດຂຶ້ນສະເພາະໃນຊ່ວງຕັ້ງຄັນ ແລະບາງຄັ້ງອາດກາຍເປັນເບົາຫວານຖາວອນ.

ນອກເຫນືອຈາກນີ້ ຍັງມີຊ່ວງ Prediabetes (ເບົາຫວານແຝງ) ທີ່ສຳຄັນ. ໃນຊ່ວງນີ້ ຄ່ານ້ຳຕານໃນເລືອດສູງກວ່າປົກກະຕິ ແຕ່ຍັງບໍ່ພຽງພໍສຳລັບການວິນິດໄຊເປັນເບົາຫວານ. ຊ່ວງ Prediabetes ສາມາດຄວບຄຸມໄດ້ດ້ວຍການກິນອາຫານທີ່ຖືກຕ້ອງ ແລະປ່ຽນແປງວິຖີຊີວິດ ກ່ອນຈະພັດທະນາເປັນເບົາຫວານແບບເຕັມຕົວ.

ການວິນິດໄຊໂລກເບົາຫວານເຮັດແນວໃດ?

ວິທີການກວດທີ່ນິຍົມໃຊ້ໃນການວິນິດໄຊໂລກເບົາຫວານມີດັ່ງນີ້:

• ການກວດນ້ຳຕານໃນເລືອດຕອນຫິວຂ້າວມີຄ່າ 126 mg/dL ຫຼືສູງກວ່າ ບົກບອກເຖິງເບົາຫວານ.

• ໃນ Oral Glucose Tolerance Test (OGTT), ຫາກຄ່ານ້ຳຕານຫຼັງ 2 ຊົ່ວໂມງສູງກວ່າ 200 mg/dL ແມ່ນເບົາຫວານ; ຢູ່ໃນຊ່ວງ 140-199 mg/dL ແມ່ນບົກບອກເຖິງ Prediabetes.

• ການກວດ HbA1c ບອກຄ່ານ້ຳຕານເລືອດເຉິ່ງສາມເດືອນຫຼັງ ແລະຄ່າສູງກວ່າ 6.5% ເປັນຫຼັກຐານສຳລັບການວິນິດໄຊເບົາຫວານ.

ໃນການກວດທີ່ໃຊ້ເພື່ອວິນິດໄຊ ຄວນປະຕິບັດຕາມຄຳແນະນຳຂອງທ່ານໝໍເພື່ອໄດ້ຜົນທີ່ແນ່ນອນ.

ຄວາມສຳຄັນຂອງອາຫານໃນການຄວບຄຸມເບົາຫວານ

ການຄວບຄຸມເບົາຫວານໃຫ້ມີປະສິດທິພາບ ຈຳເປັນຕ້ອງມີການກິນອາຫານທີ່ສົມດຸນ. ຜູ້ປ່ວຍເບົາຫວານຄວນປຶກສານັກຄອນອາຫານ ແລະແພດ ເພື່ອຈັດທຳແຜນອາຫານສ່ວນບຸກຄົນ. ຫຼັກການສຳຄັນມີດັ່ງນີ້:

• ຄວນໃຫ້ຄວາມສຳຄັນກັບທັງເຂົ້າທັງເມັດ, ຜັກ ແລະໝາກໄມ້ສົດ

• ເລືອກອາຫານທີ່ໄຂມັນ ແລະພະລັງງານຕ່ຳ ແຕ່ມີຄຸນຄ່າທາງອາຫານສູງ

• ຄວບຄຸມປະລິມານອາຫານ ແລະກຳນົດເວລາກິນອາຫານໃຫ້ສະເຫຼີມສະເຫຼີມ

• ຫຼີກລ້ຽງນ້ຳຕານຂັດຂາວ ແລະອາຫານທີ່ຜ່ານການປຸງແຕ່ງຫຼາຍ

ການກິນອາຫານຢ່າງສົມດຸນ ບໍ່ພຽງແຕ່ຊ່ວຍຄວບຄຸມນ້ຳຕານໃນເລືອດ ແຕ່ຍັງຊ່ວຍຫຼຸດນ້ຳໜັກຕົນເອງ ແລະຫຼຸດຄວາມສ່ຽງດ້ານຫົວໃຈແລະຫຼອດເລືອດ. ໃນເບົາຫວານປະເພດ 2 ການຫຼຸດນ້ຳໜັກສາມາດຊ່ວຍຄວບຄຸມນ້ຳຕານໃນເລືອດ ແລະຫຼຸດຄວາມຈຳເປັນໃນການໃຊ້ຢາ. ໃນບາງກໍລະນີອາດຈຳເປັນຕ້ອງໃຊ້ວິທີການທາງການແພດເພື່ອຕໍ່ຕ້ານຄວາມອ້ວນ (ເຊັ່ນ ບາລູນກະເພາະ, ຜ່າຕັດລົດນ້ຳໜັກລະບົບທ້ອງ ແລະອື່ນໆ); ການຕັດສິນໃຈໃນການເຮັດຫຼືບໍ່ຄວນໃຫ້ແພດເປັນຜູ້ກຳນົດ.

ອາຫານທີ່ດີສຳລັບຜູ້ເບົາຫວານ

• ປາໄຂມັນ: ປາສົມອນ, ປາຊາດີນ, ປາຮິງ, ປາອຸດສຸກມຸຣູ ແລະປາອາລະບາລະດົກ ອຸດົມໄປດ້ວຍ Omega-3 ແລະດີຕໍ່ຫົວໃຈ, ຄວນກິນຢ່າງນ້ອຍສອງຄັ້ງຕໍ່ອາທິດ.

• ຜັກໃບຂຽວ: ຜັກຂະໜາ, ຜັກກາລະນາ, ຜັກສະຫຼັດ ແລະບຣອກໂຄລີ ອຸດົມໄປດ້ວຍວິຕາມິນ ແລະແຮ່ທາດ ແລະບໍ່ມີຜົນກະທົບຕໍ່ນ້ຳຕານໃນເລືອດ.

• ອາໂວຄາໂດ: ອຸດົມໄປດ້ວຍໄຂມັນບໍ່ອິ່ມຕົວດຽວ ແລະມີໃຍອາຫານສູງ, ຄວນກິນໃນປະລິມານທີ່ຄວບຄຸມ.

• ໄຂ່: ເພີ່ມຄວາມອິ່ມ ແລະມີໂປຣຕີນສູງ.

• ເຖົ້າແລະຖັ່ວ: ອຸດົມໄປດ້ວຍໃຍ ແລະໂປຣຕີນ ຊ່ວຍປັບສົມດຸນນ້ຳຕານໃນເລືອດ.

• ໂຢເກີດ: ມີໂປຣຕີນ ແລະພຣອບິໂອຕິກ ຊ່ວຍສົ່ງເສີມສຸຂະພາບລຳໄສ້ ແລະອາດຊ່ວຍກວດຄວບຄຸມການຕອບສະໜອງກະຕຸ້ນນ້ຳຕານ.

• ຖົ່ວແຫ້ງ: ເຊັ່ນ ຖົ່ວວອນ ແລະຖົ່ວຟິນດອກ ເປັນແຫຼ່ງໄຂມັນທີ່ດີ ແລະຫຼຸດຄວາມສ່ຽງໂລກຫົວໃຈ.

• ບຣອກໂຄລີ: ຜັກທີ່ມີພະລັງງານຕ່ຳ ແລະອຸດົມໄປດ້ວຍໃຍ ແລະແຮ່ທາດ.

• ນ້ຳມັນມະກອກ: ມີໄຂມັນບໍ່ອິ່ມຕົວດຽວ ຊ່ວຍປົກປ້ອງຫົວໃຈ.

• ເມັດຟືນ: ມີ Omega-3 ແລະໃຍອາຫານ ຊ່ວຍຫຼຸດໄຂມັນໃນເລືອດ ແລະຄວບຄຸມນ້ຳຕານໃນເລືອດ.

ເບົາຫວານແຝງ (Prediabetes) ແມ່ນຫຍັງ ແລະຈະຮູ້ໄດ້ແນວໃດ?

ເບົາຫວານແຝງ ຫຼື Prediabetes ແມ່ນຊ່ວງທີ່ຄ່ານ້ຳຕານໃນເລືອດສູງກວ່າປົກກະຕິ ແຕ່ຍັງບໍ່ພຽງພໍສຳລັບການວິນິດໄຊເປັນເບົາຫວານ. ສະພາບນີ້ເປັນຂັ້ນຕອນທີ່ມີຄວາມສ່ຽງສູງທີ່ຈະພັດທະນາເປັນເບົາຫວານປະເພດ 2. ມັກບໍ່ມີອາການຊັດເຈນ ແຕ່ອາດມີອາການຢ່າງເຊັ່ນ ຢາກກິນຫວານຈັດ, ເມື່ອຍລ້າກະທັນຫັນ ແລະງ່ວງນອນຫຼັງກິນອາຫານ. ສາມາດກວດພົບໄດ້ດ້ວຍການກວດນ້ຳຕານໃນເລືອດຕອນຫິວຂ້າວ ແລະຫຼັງອິ່ມ. ໃນຂັ້ນນີ້ສາມາດປ້ອງກັນການພັດທະນາໄດ້ດ້ວຍການປ່ຽນແປງວິຖີຊີວິດ.

ວິທີການຮັກສາໂລກເບົາຫວານມີຫຍັງບ້າງ?

ການຮັກສາໂລກເບົາຫວານຈະແຕກຕ່າງກັນໄປຕາມປະເພດຂອງໂລກ. ໃນເບົາຫວານປະເພດ 1 ຈຳເປັນຕ້ອງໃຊ້ອິນຊູລິນຕະຫຼອດຊີວິດ. ນອກເຫນືອຈາກນັ້ນຈະມີການຈັດທຳແຜນອາຫານສ່ວນບຸກຄົນຮ່ວມກັບນັກຄອນອາຫານ ແລະໃນບາງຄົນອາດປັບປຸງປະລິມານອິນຊູລິນຕາມການນັບຄາບໂບຮິເດຣດ.

ໃນເບົາຫວານປະເພດ 2 ມັກແນະນຳໃຫ້ປ່ຽນແປງວິຖີຊີວິດ, ກິນອາຫານທີ່ຖືກຕ້ອງ ແລະອອກກຳລັງກາຍໃນຂັ້ນຕົ້ນ. ໃນບາງກໍລະນີຈຳເປັນຕ້ອງໃຊ້ຢາກິນ (oral antidiabetics) ເພື່ອເພີ່ມຄວາມໄວຕໍ່ອິນຊູລິນ ຫຼືກະຕຸ້ນການຫຼັ່ງອິນຊູລິນ. ໃນບາງຄົນອາດຈຳເປັນຕ້ອງໃຊ້ອິນຊູລິນຮ່ວມດ້ວຍ.

ໃນການຮັກສາ, ການມີນ້ຳຕານໃນເລືອດສູງເປັນເວລາຍາວອາດທຳລາຍປະສາດ, ໄຕ ແລະຕາ ເພາະສະນັ້ນການຕິດຕາມແພດຢ່າງສະເຫຼີມສະເຫຼີມມີຄວາມສຳຄັນຫຼາຍ.

ຄຳຖາມທີ່ພົບເຫັນບ່ອຍ

1. ຈະຫຼຸດຄວາມສ່ຽງເປັນເບົາຫວານໄດ້ແນວໃດ?

ການຮັບປະທານອາຫານທີ່ສົມດຸນແລະມີລະບຽບ, ການຄວບຄຸມນ້ຳໜັກ, ການອອກກຳລັງກາຍຢ່າງສະເໝີສະເຫມີ, ການເລີກສູບຢາແລະຫຼີກລ້ຽງການດື່ມເຫຼົ້າຫຼາຍຈະຊ່ວຍຫຼຸດຜ່ອນຄວາມສຽງໄດ້.

2. ສາມາດປ້ອງກັນການຜ່ານຈາກພຣີດີຢາເບັດໄປສູ່ເບົາຫວານໄດ້ຫຼືບໍ?

ໄດ້, ການຫຼຸດນ້ຳໜັກ, ການຮັບປະທານອາຫານທີ່ມີສຸຂະພາບແລະການອອກກຳລັງກາຍສາມາດປ້ອງກັນຫຼືຊະລໍ້າການພັດທະນາເປັນເບົາຫວານໄດ້.

3. ໃນການວິນິດໄຊເບົາຫວານໃຊ້ການທົດສອບໃດບ້າງ?

ການວັດນ້ຳຕານໃນເລືອດຕອນຫິວ, ການທົດສອບຄວາມທົນຕໍ່ນ້ຳຕານ (OGTT), HbA1c ແລະການທົດສອບຫ້ອງປະລະກອນອື່ນໆຖືກນຳໃຊ້ໃນການວິນິດໄຊ.

4. ເບົາຫວານມີການຮັກສາທີ່ຖາວອນບໍ?

ເບົາຫວານເປັນໂລກເຣື້ອຮັງ. ເຖິງແມ່ນວ່າບໍ່ສາມາດກຳຈັດໃຫ້ຫມົດໄດ້ແຕ່ການຮັກສາທີ່ມີປະສິດທິພາບສາມາດຄວບຄຸມນ້ຳຕານໃນເລືອດແລະປ້ອງກັນພະຍາດແຊກຊ້ອນໄດ້.

5. ຄວາມແຕກຕ່າງພື້ນຖານລະຫວ່າງເບົາຫວານປະເພດ 1 ແລະປະເພດ 2 ມີຫຍັງບ້າງ?

ເບົາຫວານປະເພດ 1 ມັກເກີດໃນໄວເດັກແລະຮ່າງກາຍບໍ່ສາມາດຜະລິດອິນຊູລິນໄດ້ເລີຍ. ເບົາຫວານປະເພດ 2 ມັກເກີດໃນຄົນສູງອາຍຸແລະເ຋ົາມີການຕ້ານອິນຊູລິນ.

6. ວິທີການຮັກສາທີ່ບໍ່ໃຊ້ຢາໃນເບົາຫວານມີປະສິດທິພາບບໍ?

ອາຫານ, ການອອກກຳລັງກາຍແລະການປ່ຽນແປງວິຖີຊີວິດມີປະສິດທິພາບສູງໃນເບົາຫວານປະເພດ 2 ຊ່ວງແລະຕົ້ນ, ໃນບາງກໍລະນີອາດຈະຕ້ອງໃຊ້ຢາຮັກສາເພີ່ມເຕີມ.

7. ຜູ້ຍິງຕັ້ງຄັນສາມາດເປັນເບົາຫວານໄດ້ບໍ?

ໄດ້, ມີເບົາຫວານທີ່ເກີດຂຶ້ນໃນຊ່ວງຕັ້ງຄັນ ແລະຈຳເປັນຕ້ອງຕິດຕາມແລະຮັກສາເພື່ອສຸຂະພາບຂອງແມ່ແລະເດັກ.

8. ອາການເບື້ອງຕົ້ນຂອງພະຍາດແຊກຊ້ອນໃນເບົາຫວານມີຫຍັງບ້າງ?

ອາການຊາທີ່ທ້າວ, ການສູນເສຍການມອງເຫັນ, ຄວາມຜິດປົກກະຕິຂອງການເຮັດວຽກໄຕແລະພະຍາດຫົວໃຈເສັ້ນເລືອດອາດຈະເປັນສັນຍານຂອງພະຍາດແຊກຊ້ອນ.

9. ຜູ້ເປັນເບົາຫວານຄວນຈຳກັດອາຫານໃດບ້າງ?

ຄວນຈຳກັດນ້ຳຕານກະທອງ, ອາຫານທີ່ເຮັດຈາກແປ້ງຂາວ, ອາຫານທີ່ທອດແລະມີໄຂມັນສູງ, ເຫຼົ້າແລະເກືອ.

10. ການອອກກຳລັງກາຍມີບົດບາດຢ່າງໃດໃນການຮັກສາເບົາຫວານ?

ການອອກກຳລັງກາຍຢ່າງສະເໝີສະເຫມີຊ່ວຍເພີ່ມຄວາມໄວຕໍ່ອິນຊູລິນ, ຫຼຸດນ້ຳຕານໃນເລືອດແລະຊ່ວຍຄວບຄຸມນ້ຳໜັກ.

11. ຈະພັດທະນາຄຸນນະພາບຊີວິດຂອງຜູ້ເປັນເບົາຫວານໄດ້ຢ່າງໃດ?

ການຕິດຕາມທາງການແພດຢ່າງສະເໝີສະເຫມີ, ການຮັບປະທານອາຫານທີ່ມີສຸຂະພາບ, ການຄວບຄຸມຄວາມເຄັງແລະການອອກກຳລັງກາຍທີ່ເໝາະສົມສາມາດພັດທະນາຄຸນນະພາບຊີວິດໄດ້.

12. ຄວນພົບທ່ານໝໍເປັນປະຈຳໃນເບົາຫວານທຸກໆກີ່ເດືອນ?

ແມ່ນຈະແຕກຕ່າງກັນໄປຕາມແຕ່ລະຄົນ, ແຕ່ໂດຍທົ່ວໄປແນະນຳໃຫ້ພົບໝໍທຸກ 3-6 ເດືອນ. ຖ້າມີຄວາມສຽງພະຍາດແຊກຊ້ອນສູງອາດຈະຕ້ອງຕິດຕາມບໍ່ຫ້າງກັນ.

ແຫຼ່ງຂໍ້ມູນ

• ອົງການອະນາໄມໂລກ (World Health Organization - WHO), Diabetes Mellitus Guidelines

• ສະຫະພັນເບົາຫວານນານາຊາດ (International Diabetes Federation - IDF), Diabetes Atlas

• ສະມາຄົມເບົາຫວານອາເມລິກາ (American Diabetes Association - ADA), Standards of Medical Care in Diabetes

• Centers for Disease Control and Prevention (CDC), Diabetes Publications

• New England Journal of Medicine, Diabetes-Related Research

• European Association for the Study of Diabetes (EASD) Guidelines