ສິ່ງທີ່ທ່ານຄວນຮູ້ກ່ຽວກັບໄມເກຣນ: ຄຳນິຍາມ, ປະເພດ, ອາການ ແລະ ການຈັດການ

ອາການໄມເກຣນມີລັກສະນະໃດທີ່ແຕກຕ່າງຈາກອາການປວດຫົວອື່ນໆ?

ໄມເກຣນເປັນປະເພດຂອງອາການປວດຫົວທີ່ສາມາດເກີດຂຶ້ນໃນທຸກໄວ ໂດຍປົກກະຕິມັກຈະເກີດຊ້ຳໆ ແລະບາງຄັ້ງອາດຈະກິນເວລາຫຼາຍຊົ່ວໂມງ ຫຼືຫຼາຍມື້. ມັກຈະພົບໃນຄົນວັງວຽກຫຼາຍທີ່ສຸດ ແລະຢູ່ໃນອັນດັບຕົ້ນໆຂອງໂລກເຊິ່ງເປັນໂລກເຮັດໃຫ້ສູນເສຍຄວາມສາມາດໃນການເຮັດວຽກ. ໂດຍສະເພາະໃນຜູ້ຍິງຈະພົບໄດ້ຫຼາຍກວ່າຜູ້ຊາຍ; ຕາມການສຶກສາຕ່າງໆ ໃນຜູ້ຍິງປະມານ 1 ໃນ 5 ຄົນ ແລະໃນຜູ້ຊາຍ 1 ໃນ 20 ຄົນຈະພົບໄມເກຣນ. ໄມເກຣນອາດເລີ່ມໃນວັຍເດັກໄດ້ແຕ່ສ່ວນໃຫຍ່ຈະເລີ່ມໃນວັຍຮຸ້ນ ແລະຄວາມຖີ່ອາດຫຼຸດລົງໃນວັຍເຖົ້າ ໂດຍສະເພາະຫຼັງເຂົ້າສູ່ໄວເສົ້າ.

ລັກສະນະທາງຄຣິນິກຂອງໄມເກຣນມີຫຍັງບ້າງ?

ໄມເກຣນເປັນກຸ່ມອາການປວດຫົວທີ່ອາດຢູ່ຕະຫຼອດຊີວິດ ແລະມັກຈະເກີດອາການປວດຫົວເປັນພັກໆໃນເວລາຕ່າງໆ. ອາການປວດຫົວມັກຈະຢູ່ຂ້າງໃດຂ້າງໜຶ່ງ ແລະມັກຈະປວດປານກາງ ຫຼືຮຸນແຮງ ແລະເປັນແບບຕຸບໆ. ອາການປວດຫົວມັກມີອາການຄຽງຄູ່ເຊັ່ນ ຄືນໄສ້, ອາເມັດ, ໄວຕໍ່ແສງ ແລະສຽງ. ບາງຄັ້ງຜູ້ປ່ວຍອາດຈະບໍ່ມີອາການປວດຫົວໃນຊ່ວງລະຫວ່າງອາການພຸງຂຶ້ນ.

ການມີພັນທຸກຳທາງພັນທຸກຳມີບົດບາດສຳຄັນໃນການເກີດໄມເກຣນ. ຜູ້ທີ່ມີປະຫວັດຄອບຄົວຈະມີຄວາມສຽງສູງກວ່າ. ແຕ່ບໍ່ແມ່ນພັນທຸກຳຢ່າງດຽວ ແຕ່ປັດໃຈສິ່ງແວດລ້ອມກໍເປັນສາເຫດຮ່ວມດ້ວຍ. ຄວນຮູ້ວ່າໄມເກຣນບໍ່ແມ່ນໂລກທີ່ຖ່າຍທອດທາງພັນທຸກຳແບບສົມບູນ ແຕ່ເປັນຜົນກະທົບຮ່ວມກັນຂອງພັນທຸກຳ ແລະສິ່ງແວດລ້ອມ.

ປະເພດຫຼັກຂອງໄມເກຣນມີຫຍັງບ້າງ?

ໄມເກຣນໃນທາງຄຣິນິກແບ່ງອອກເປັນສອງປະເພດຫຼັກ:

ໄມເກຣນບໍ່ມີອໍຣາ: ເປັນຮູບແບບທີ່ພົບຫຼາຍທີ່ສຸດ. ອາການປວດຫົວມັກຈະຢູ່ໄດ້ 4-72 ຊົ່ວໂມງ. ອາການປວດມັກຈະຢູ່ຂ້າງເດຽວ ແລະຫນັກຂຶ້ນເມື່ອອອກກຳລັງກາຍ. ອາດມີອາການໄວຕໍ່ແສງ ຫຼືສຽງຄຽງຄູ່.

ໄມເກຣນມີອໍຣາ: ຄິດເປັນປະມານ 10% ຂອງຜູ້ປ່ວຍໄມເກຣນ. ກ່ອນອາການປວດຫົວເກີດຂຶ້ນແບບສັ້ນໆ ໂດຍປົກກະຕິປະມານ 1 ຊົ່ວໂມງ ຜູ້ປ່ວຍຈະມີອາການຜິດປົກກະຕິຊົ່ວຄາວທາງການມອງເຫັນ (ເຊັ່ນ ເສັ້ນຊິງແຊງ, ແສງຟ້າວາບ, ຈຸດບໍ່ເຫັນໃນລະດັບສາຍຕາ), ຄວາມຮູ້ສຶກຊາ, ອ່ອນແອ, ວຽງສີສະ ຫຼືຜິດປົກກະຕິໃນການເວົ້າ. ອາການມີອໍຣາ ແລະບໍ່ມີອໍຣາອາດມີຄວາມຮຸນແຮງໃກ້ຄຽງກັນ.

ນອກເຫນືອຈາກນີ້ ຍັງມີປະເພດຍ່ອຍທີ່ພົບໄດ້ນ້ອຍເຊັ່ນ ໄມເກຣນເປັນໂຣຄະລອນິກ (ປວດຫົວຢ່າງນ້ອຍ 15 ມື້ຕໍ່ເດືອນ ແລະ 8 ມື້ມີອາການໄມເກຣນ) ແລະປະເພດອື່ນໆ.

ເຫດຜົນຂອງໄມເກຣນແລະປັດໃຈກະຕຸ້ນມີຫຍັງບ້າງ?

ເຖິງແມ່ນວ່າບໍ່ສາມາດອະທິບາຍເຫດຜົນໄດ້ຢ່າງສົມບູນ ແຕ່ເຊື່ອວ່າໄມເກຣນເກີດຈາກການປ່ຽນແປງການເຮັດວຽກລະຫວ່າງເສັ້ນເລືອດ ແລະປະສາດໃນສົມອງ. ລະບົບປະສາດກາງຂອງຜູ້ປ່ວຍໄມເກຣນມີຄວາມໄວຕໍ່ການກະຕຸ້ນບາງຢ່າງຫຼາຍກວ່າຄົນທົ່ວໄປ ແລະປັດໃຈພາຍໃນ ຫຼືພາຍນອກຕ່າງໆອາດກະຕຸ້ນໃຫ້ເກີດອາການໄດ້ງ່າຍ.

ປັດໃຈພັນທຸກຳມີບົດບາດໃນການເກີດໄມເກຣນ; ໂດຍສະເພາະຜູ້ທີ່ມີຄອບຄົວເຄີຍເປັນໄມເກຣນຈະມີຄວາມສຽງສູງກວ່າ. ນອກຈາກນັ້ນ ຄວາມເຄັງຕຶງ, ການນອນບໍ່ສະເຫມີ, ການປ່ຽນແປງຮອມໂມນ, ການປ່ຽນແປງອາກາດ ແລະລະດູການ, ອາຫານ ແລະເຄື່ອງດື່ມບາງຢ່າງ, ກິ່ນ ຫຼືສຽງຈາກສິ່ງແວດລ້ອມ ກໍອາດກະຕຸ້ນໃຫ້ເກີດອາການໄມເກຣນໄດ້ເຊັ່ນກັນ.

ອາການຂອງໄມເກຣນມີຫຍັງບ້າງ?

ໄມເກຣນມັກຈະປາກົດໃນ 4 ຂັ້ນຕອນຫຼັກຕໍ່ເນື່ອງກັນ:

1. ຂັ້ນຕອນພຣະໂດຣມ:

ໃນຊົ່ວໂມງຫຼືມື້ກ່ອນອາການອາດມີອາການເຕືອນເຊັ່ນ ອາລົມບໍ່ດີ, ອາລົມຜັນຜວນ, ບໍ່ມີແຮງຈົນ, ການນອນ ແລະຄວາມຢາກອາຫານປ່ຽນແປງ, ຄວາມຕຶງຕົວໃນບໍ່ເຫັນຄໍ.

2. ຂັ້ນຕອນອໍຣາ:

ແມ່ນບໍ່ພົບໃນທຸກຄົນ ແຕ່ບາງຄົນອາດມີອາການຜິດປົກກະຕິຊົ່ວຄາວທາງການມອງເຫັນ, ການຮັບຮູ້ ຫຼືປະສາດ (ເຊັ່ນ ແສງຟ້າວາບ, ຈຸດບໍ່ເຫັນ, ຊາ, ຄວາມຮູ້ສຶກຊາ, ຫຼືການເວົ້າລຳບາກ) ກ່ອນຫຼືພ້ອມກັບອາການປວດຫົວ. ອາການອໍຣາມັກຈະຢູ່ໄມ່ເກີນ 1 ຊົ່ວໂມງ.

3. ຂັ້ນຕອນປວດຫົວ:

ອາການປວດຫົວມັກຈະຢູ່ຂ້າງເດຽວ, ປວດຕຸບໆ ແລະຮຸນແຮງ; ແຕ່ອາດປວດທົ່ວຫົວໄດ້. ມັກມີອາການຄຽງຄູ່ເຊັ່ນ ຄືນໄສ້, ອາເມັດ, ໄວຕໍ່ແສງ, ສຽງ ແລະກິ່ນ. ການນອນຫຼືພັກໃນຫ້ອງມືດແລະງຽບມັກຈະຊ່ວຍໃຫ້ດີຂຶ້ນ. ຂັ້ນນີ້ອາດຢູ່ໄດ້ຫຼາຍຊົ່ວໂມງ ຫຼືຫຼາຍມື້.

4. ຂັ້ນຕອນຫຼັງອາການ:

ຫຼັງອາການປວດຫົວຫຍຸ້ງລົງ ຜູ້ປ່ວຍອາດມີອາການເຫື່ອຍ, ມຶນຫົວ, ປວດຫົວເບົາໆ ແລະມີບັນຫາໃນການມີສະມາທິ ຊຶ່ງອາດຢູ່ໄດ້ຫຼາຍຊົ່ວໂມງ ຫຼືຫຼາຍມື້.

ຈະແຍກໄມເກຣນອອກຈາກອາການປວດຫົວອື່ນໆແລະຢືນຢັນການວິນິດໄດ້ຢ່າງໃດ?

ການວິນິດໄມເກຣນມັກຈະອີງໃສ່ອາການທີ່ປົກກະຕິ. ອາຍຸເລີ່ມຕົ້ນຂອງອາການ, ລັກສະນະອາການ ແລະອາການຄຽງຄູ່ຈະຖືກສອບຖາມ. ບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງມີການກວດພາບ ຫຼືການກວດຫ້ອງປະລະກະສິນທີ່ສະເພາະ; ແຕ່ຖ້າຈຳເປັນຕ້ອງແຍກອາການຫຼືສົງໄສວ່າມີສາເຫດອື່ນອາດຕ້ອງກວດເພີ່ມເຕີມ. ຄວນປຶກສາຜູ້ຊຳນານທາງປະສາດສຳລັບການວິນິດທີ່ແນ່ນອນ.

ປັດໃຈກະຕຸ້ນອາການໄມເກຣນມີຫຍັງບ້າງ?

ປັດໃຈກະຕຸ້ນແຕກຕ່າງກັນໃນແຕ່ລະຄົນ ແຕ່ທີ່ພົບບໍ່ຫຼາຍມີດັ່ງນີ້:

• ການງົດອາຫານ ຫຼືຫິວຫນັກ

• ການນອນບໍ່ສະເຫມີ

• ຄວາມເຄັງຕຶງ

• ແສງຈ້າ, ສຽງດັງ ຫຼືກິ່ນແຮງ

• ເຫຼົ້າ (ໂດຍສະເພາະເຫຼົ້າແດງ)

• ຊັອກໂກແລັດ, ເນື້ອປຸງແຕ່ງ, ເຊີດທີ່ຜ່ານການບໍລິສຸດ

• ການປ່ຽນແປງຮອມໂມນ (ເຊັ່ນ ໄລຍະປະຈຳເດືອນ)

• ການປ່ຽນແປງອາກາດ, ມົນລະພິດອາກາດ

• ສູບຢາ ແລະຄວັນຢາຈາກຄົນອື່ນ

ການຮູ້ຈັກແລະຫຼີກລ້ຽງປັດໃຈກະຕຸ້ນເຫຼົ່ານີ້ເປັນຂັ້ນຕອນສຳຄັນໃນການຫຼຸດຄວາມຖີ່ຂອງອາການ.

ອາຫານມີຜົນຕໍ່ໄມເກຣນຢ່າງໃດ?

ມີຄວາມສຳພັນລະຫວ່າງອາຫານບາງຢ່າງກັບອາການໄມເກຣນ. ເນື້ອປຸງແຕ່ງທີ່ມີນິດເທຣດເຊັ່ນ ສະໂສດ, ຊະລາມ, ຊຸກ, ຊັອກໂກແລັດ, ເຊີດທີ່ມີທິຣາມີນສູງ, ເຄື່ອງດື່ມມີກິ່ນ ຫຼືເຄື່ອງດື່ມເຢັນ, ອາຫານມັນທີ່ຜັດ ອາດກະຕຸ້ນອາການປວດຫົວໄດ້. ນອກຈາກນັ້ນ ປະລິມານກາເຟ, ຊາ ຫຼືເຫຼົ້າ ກໍມີຜົນຕໍ່ຄວາມສຽງອາການ. ດັ່ງນັ້ນ ຄວນສັງເກດອາຫານທີ່ກະຕຸ້ນອາການແບບສ່ວນຕົວ ແລະຫຼີກລ້ຽງຕາມຄວາມເໝາະສົມ.

ວິທີການຮັບມືກັບໄມເກຣນມີຫຍັງບ້າງ?

ເຖິງແມ່ນວ່າຍັງບໍ່ມີການຮັກສາທີ່ຫາຍຂາດແທ້ໆ ແຕ່ມີວິທີການຫຼາຍຢ່າງທີ່ຊ່ວຍຫຼຸດຄວາມຖີ່ ແລະຄວາມຮຸນແຮງຂອງອາການ ພ້ອມທັງພັດທະນາຄຸນນະພາບຊີວິດ. ການຮັກສາຈະຖືກປັບໃຫ້ເໝາະກັບຄວາມຖີ່ຂອງອາການ, ຄວາມຮຸນແຮງ ແລະອາການຄຽງຄູ່ອື່ນໆ.

ການຮັກສາດ້ວຍຢາ

ຢາຮັກສາໄມເກຣນແບ່ງເປັນສອງກຸ່ມຫຼັກ:

ການຮັກສາອາການຉຸບັດທັນຫັນ: ໃຊ້ເມື່ອມີອາການປວດຫົວກະທັນຫັນ ແລະອາການຄຽງຄູ່. ຢາແກ້ປວດທົ່ວໄປ, ຢາຕ້ານອັກເສບບໍ່ໃຊ້ສະເຕີຣອຍ, ທຣິບຕານ ແລະຢາສຳລັບໄມເກຣນບາງຢ່າງສາມາດໃຊ້ໄດ້ຕາມຄຳແນະນຳຂອງແພດ.

ການຮັກສາປ້ອງກັນ: ໃຊ້ໃນຜູ້ປ່ວຍທີ່ມີອາການຫຼາຍກວ່າ 2 ຄັ້ງຕໍ່ເດືອນ, ອາການຍາວ ຫຼືມີຜົນກະທົບຕໍ່ຊີວິດປະຈຳວັນ. ຢາທີ່ໃຊ້ມີ ເບຕ້າບລັອກເກີ, ຢາຕ້ານຊື້ມເສົ້າ, ຢາຕ້ານຊັກ, ຢາບລັອກຊ່ອງເຄົາຊຽມ ແລະບອດຕູລິນຸມທອກຊິນປະເພດ A. ການຮັກສາຄວນເຮັດຢ່າງສະເຫມີ ແລະຄວບຄຸມ.

ທັງສອງກຸ່ມຄວນໃຊ້ຢາຕາມຄຳແນະນຳແພດ ແລະປະລິມານທີ່ກຳນົດ. ຖ້າມີອາການຄືນໄສ້ ຫຼືອາເມັດ ແພດອາດແນະນຳໃຫ້ໃຊ້ຢາຕ້ານຄືນໄສ້.

ການຄວບຄຸມບໍ່ໃຊ້ຢາ ແລະການປ່ຽນແປງວິຖີຊີວິດ

ການປັບປຸງວິຖີຊີວິດມີບົດບາດສຳຄັນໃນການປ້ອງກັນອາການ:

• ນອນໃຫ້ພຽງພໍ ແລະສະເຫມີ

• ກິນອາຫານສົມດຸນ ແລະສຸຂະພາບດີ

• ຄວບຄຸມຄວາມເຄັງຕຶງ, ຝຶກຜ່ອນຄາຍ ແລະຫາຍໃຈລຶກໆ

• ອອກກຳລັງກາຍ ແລະອອກກຳລັງສະເຫມີ

• ກຳນົດປັດໃຈກະຕຸ້ນ ແລະຫຼີກລ້ຽງໃຫ້ໄດ້ຫຼາຍທີ່ສຸດ

ຍັງມີການສຶກສາບາງສ່ວນຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ ແມັກນີເຊຍມ, ວິຕາມິນ B2, ແລະໂຄເອນຊິມ Q10 ອາດມີປະໂຫຍດໃນການຄວບຄຸມໄມເກຣນ. ແຕ່ບໍ່ແນ່ນອນສຳລັບທຸກຄົນ ແລະຄວນໃຊ້ຕາມຄຳແນະນຳຂອງຜູ້ຊຳນານ. ເມື່ອເລືອກຜະລິດຕະພັນສົມຸນໄພ ຫຼືອາຫານເສີມຄວນພິຈາລະນາຜົນຂ້າງເຄຽງ ແລະສຸຂະພາບຕັບ ແລະອວະວະອື່ນໆ.

ຄວນລະວັງຫຍັງໃນການປ້ອງກັນອາການໄມເກຣນ?

ເພື່ອຫຼຸດອາການຄວນປະຕິບັດຕາມຄຳແນະນຳດັ່ງນີ້:

• ຫຼີກລ້ຽງການຫິວນານ ແລະພະຍາຍາມຢ່າງງົດອາຫານ.

• ຮັກສາການນອນໃຫ້ສະເຫມີ ຫຼີກລ້ຽງການນອນຫຼາຍ ຫຼືນ້ອຍເກີນໄປ.

• ໃຫ້ເວລາຝຶກຜ່ອນຄາຍ, ໂຢກະ ຫຼືຫາຍໃຈເພື່ອຫຼີກລ້ຽງຄວາມເຄັງຕຶງ.

• ການປ່ຽນແປງອາກາດ, ລົດອົດ, ກິ່ນທີ່ກະຕຸ້ນການລະຄາຍຄືນ ຫຼື ແສງສວ່າງຈັດ ເປັນສິ່ງກະຕຸ້ນຈາກສິ່ງແວດລ້ອມທີ່ຄວນຫຼີກລ້ຽງໃຫ້ໄດ້ຫາກເປັນໄປໄດ້

• ບັນທຶກອາຫານທີ່ທ່ານສົງໄສ ແລະ ສ້າງລາຍການກະຕຸ້ນສ່ວນຕົວຂອງທ່ານເອງ

• ຈຳກັດການບໍລິໂພກເຫຼົ້າ ແລະ ຢາສູບ ແລະ ພະຍາຍາມຫຼີກຫນີຄວັນຢາສູບ

ການຮັບມືກັບໄມເກຣນ ແລະ ຄວາມສຳຄັນຂອງການຮັບການຊ່ວຍເຫຼືອຈາກຜູ້ຊຳນານ

ຄວນຈື່ຈຳໄວ້ວ່າ ໄມເກຣນຖ້າບໍ່ໄດ້ຮັບການຮັກສາ ຫຼື ບໍ່ໄດ້ຈັດການຢ່າງເໝາະສົມ ອາດຈະທຳໃຫ້ຄຸນນະພາບຊີວິດຫຼຸດລົງຢ່າງຮ້າຍແຮງ. ເມື່ອອາການຂອງທ່ານເກີດຂຶ້ນບ່ອຍ ຫຼື ທຳໃຫ້ຊີວິດປະຈຳວັນຂອງທ່ານຍາກຂຶ້ນ ການພົບຜູ້ຊຳນານທາງປະສາດເປັນທາງເລືອກທີ່ເໝາະສົມທີ່ສຸດ. ດ້ວຍການປະເມີນຈາກຜູ້ຊຳນານ ທ່ານຈະໄດ້ຮັບການຮັກສາແລະຄຳແນະນຳສ່ວນຕົວສຳລັບໄມເກຣນ

ຄຳຖາມທີ່ພົບເຫັນບ່ອຍ

1. ໄມເກຣນສາມາດຮັກສາໄດ້ບໍ?

ເຖິງແມ່ນວ່າໄມເກຣນບໍ່ແມ່ນໂລກທີ່ສາມາດກຳຈັດໄດ້ແບບສິ້ນເຊິງ ແຕ່ດ້ວຍການຮັກສາແລະປັບປຸງວິຖີຊີວິດທີ່ເໝາະສົມ ສາມາດຫຼຸດຄວາມຖີ່ແລະຄວາມຮ້າຍແຮງຂອງອາການໄດ້ຢ່າງຫຼາຍ. ຜູ້ປ່ວຍຈຳນວນຫຼາຍສາມາດຜ່ອນຄາຍໄດ້ດ້ວຍຄຳແນະນຳຈາກຜູ້ຊຳນານ

2. ໄມເກຣນມີຄວາມກ່ຽວຂ້ອງກັບເນື້ອງອອກໃນສົມອືດບໍ?

ບໍ່, ອາການປວດຫົວໄມເກຣນສ່ວນໃຫຍ່ບໍ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບເນື້ອງອອກໃນສົມອືດ. ແຕ່ຖ້າມີການປ່ຽນແປງກະທັນຫັນໃນອາການປວດຫົວ, ອາການປວດຮ້າຍແຮງເພີ່ມເຂົ້າມາ, ອາການທາງປະສາດ ຫຼື ອາການຜິດປົກກະຕິອື່ນໆ ຄວນພົບແພດໃນທັນທີ

3. ໄມເກຣນທີ່ມີອາການອ່າວຣາອັນຕະລາຍກວ່າບໍ?

ໄມເກຣນທີ່ມີອາການອ່າວຣາບໍ່ໄດ້ອັນຕະລາຍຫຼາຍກວ່າໄມເກຣນທີ່ບໍ່ມີອາການອ່າວຣາໃນທົ່ວໄປ. ແຕ່ໃນຊ່ວງອາການອ່າວຣາ ອາດຈະມີການເສຍການມອງເຫັນຊົ່ວຄາວ ຫຼື ຄວາມຜິດປົກກະຕິໃນການເວົ້າເກີດຂຶ້ນໄດ້ແມ່ນບໍ່ບ່ອຍ. ການຕິດຕາມຈາກແພດເປັນສິ່ງສຳຄັນ

4. ເດັກນ້ອຍກໍມີໄມເກຣນໄດ້ບໍ?

ແມ່ນແທ້, ໄມເກຣນສາມາດເລີ່ມໃນວັຍເດັກໄດ້. ແຕ່ອາການອາດຈະແຕກຕ່າງ ແລະ ການວິນິດໄຊໃນເດັກນ້ອຍອາດຈະຍາກກວ່າ. ຖ້າສົງໄສວ່າເດັກນ້ອຍມີໄມເກຣນ ຄວນໄດ້ຮັບການປະເມີນຈາກຜູ້ຊຳນານ

5. ສິ່ງໃດທີ່ກະຕຸ້ນໄມເກຣນ?

ຄວາມເຄີຍດ, ການນອນບໍ່ສຳເຫຼັດ, ການຂ້າມມື້ອາຫານ, ອາຫານແລະເຄື່ອງດື່ມບາງຢ່າງ, ການປ່ຽນແປງຮີມອນ, ແສງສວ່າງຈັດ, ກິ່ນ ແລະ ສຽງຈາກສິ່ງແວດລ້ອມ, ການປ່ຽນແປງອາກາດ ເປັນສິ່ງກະຕຸ້ນທີ່ຮູ້ຈັກກັນດີ

6. ຄວນຫຼີກລ້ຽງອາຫານຫຼືເຄື່ອງດື່ມໃດໃນໄມເກຣນ?

ຜະລິດຕະພັນເນື້ອສັດທີ່ຜ່ານການປຸງແຕ່ງ, ຊີສທີ່ຜ່ານການບຸກບຸນ, ຊັອກໂກແລັດ, ເຫຼົ້າບາງປະເພດ, ອາຫານມັນ ແລະ ອາຫານທອດ, ອາຫານທີ່ມີໄນໂຕຣາດ ຫຼື ທີຣາມີນສູງ ຄວນຫຼີກລ້ຽງ

7. ໄມເກຣນມີຜົນກະທົບຖາວອນບໍ?

ໄມເກຣນບໍ່ໄດ້ທຳໃຫ້ເກີດຄວາມເສຍຫາຍຕໍ່ອະວະຍະວະຢ່າງຮ້າຍແຮງໃນລະຍະຍາວ; ແຕ່ຖ້າບໍ່ໄດ້ຮັບການຮັກສາອາດຈະທຳໃຫ້ຄຸນນະພາບຊີວິດຫຼຸດລົງຢ່າງສຳຄັນ

8. ຄວນໃຊ້ຢາຂອງຂ້ອຍຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງບໍ?

ຄວນໃຊ້ຢາຕາມທີ່ແພດຂອງທ່ານແນະນຳ ໃນປະລິມານແລະໄລຍະເວລາທີ່ກຳນົດ. ຫຼີກລ້ຽງການປ່ຽນແປງກະທັນຫັນ ແລະ ຄວນປຶກສາແພດກ່ອນຢຸດຢາ

9. ຜະລິດຕະພັນອາຫານເສີມຊ່ວຍໄມເກຣນໄດ້ບໍ?

ມີຂໍ້ມູນບາງຢ່າງວ່າ ແມກນີເຊຍມ, ວິຕາມິນ B2, ແລະ ໂຄເອນໄຊມ Q10 ອາດຈະມີປະໂຫຍດ ແຕ່ຄວນໃຊ້ພາຍໃຕ້ຄຳແນະນຳຂອງແພດ

10. ເມື່ອໃດຄວນພົບແພດ?

ຖ້າອາການປວດຫົວຂອງທ່ານມີການປ່ຽນແປງກະທັນຫັນ ແລະ ຮ້າຍແຮງ, ເສຍສຳນຶກ, ອາການອາເມັນ, ເຫັນພາບຊ້ອນ, ຍ່າງຍາກ ຫຼື ມີອາການຜິດປົກກະຕິໃໝ່ເກີດຂຶ້ນ ຄວນໄປພົບສະຖານພະຍາບານ

11. ການອອກກຳລັງກາຍຊ່ວຍໄມເກຣນໄດ້ບໍ?

ການອອກກຳລັງກາຍແບບອ່ອນໆຢ່າງສະເຫມີສຳລັບສຸຂະພາບທົ່ວໄປ ແລະ ກໍມີປະໂຫຍດໃນການຄວບຄຸມໄມເກຣນດ້ວຍ. ແຕ່ການອອກກຳລັງກາຍຫນັກອາດຈະກະຕຸ້ນອາການໄດ້ ດັ່ງນັ້ນຄວນປຶກສາແພດເພື່ອວາງແຜນການອອກກຳລັງກາຍຂອງທ່ານ

ແຫຼ່ງຂໍ້ມູນ

• ອົງການອະນາໄມໂລກ (WHO) — ຄວາມຜິດປົກກະຕິຂອງອາການປວດຫົວ: https://www.who.int/news-room/fact-sheets/detail/headache-disorders

• ສະພາຄວາມປວດຫົວນານາຊາດ (IHS) — ການຈັດປະເພດຄວາມຜິດປົກກະຕິຂອງອາການປວດຫົວນານາຊາດ

• ມູນນິທິໄມເກຣນສະຫະລັດ — ພາບລວມໄມເກຣນ

• ສະພາປະສາດວິທະຍາສາດສະຫະລັດ — ແນວທາງໄມເກຣນ

• Silberstein SD, ແລະຄົນອື່ນໆ. "ການປ້ອງກັນໄມເກຣນ." The Lancet, 2017.

• ການສຶກສາພາລະຫນັກຂອງໂລກ, The Lancet, 2017.