راهنمای سلامت

آنچه باید درباره میگرن بدانید: تعریف، انواع، علائم و مدیریت

Dr. Oktay DurmazDr. Oktay Durmaz۲۴ اردیبهشت ۱۴۰۵
آنچه باید درباره میگرن بدانید: تعریف، انواع، علائم و مدیریت

میگرن با چه ویژگی‌هایی از سایر سردردها متمایز می‌شود؟

میگرن نوعی سردرد است که می‌تواند در هر دوره‌ای از زندگی آغاز شود، معمولاً عودکننده بوده و گاهی چند ساعت و گاهی چند روز ادامه می‌یابد. بیشترین تأثیر را بر افراد در سنین کاری دارد و در میان بیماری‌های مزمن منجر به از دست دادن عملکرد در سراسر جهان در رتبه‌های بالا قرار دارد. به ویژه در زنان، شیوع آن نسبت به مردان بیشتر است؛ بر اساس تحقیقات مختلف، تقریباً از هر پنج زن یک نفر و از هر بیست مرد یک نفر به میگرن مبتلا می‌شود. اگرچه میگرن می‌تواند در دوران کودکی آغاز شود، اما معمولاً در نوجوانی شروع می‌شود و فراوانی آن در سنین بالاتر، به ویژه پس از یائسگی، کاهش می‌یابد.

ویژگی‌های بالینی میگرن چیست؟

میگرن یک سندرم عصبی است که با حملات سردردی که در طول زندگی ممکن است در دوره‌های مختلف شعله‌ور شود، همراه است. به طور معمول، سردردی که در طول حملات ظاهر می‌شود می‌تواند به یک سمت سر محدود شود، اغلب شدت متوسط یا شدید داشته و ضربان‌دار است. معمولاً علائمی مانند تهوع، استفراغ، حساسیت به نور و صدا به درد افزوده می‌شود. گاهی بیماران بین حملات، دوره‌ای کاملاً بدون درد را تجربه می‌کنند.

در بروز میگرن، استعداد ژنتیکی نقش مهمی ایفا می‌کند. در افرادی که سابقه خانوادگی دارند، خطر میگرن افزایش می‌یابد. اما تنها ژنتیک مؤثر نیست، عوامل محیطی نیز در ایجاد این بیماری نقش دارند. دانستن این نکته مهم است که میگرن یک بیماری کاملاً ارثی نیست و هر دو عامل ژنتیکی و محیطی مؤثرند.

انواع اصلی میگرن کدامند؟

میگرن در پیگیری بالینی عمدتاً به دو گروه تقسیم می‌شود:

میگرن بدون اورا: شایع‌ترین نوع آن است. حمله سردرد معمولاً ۴ تا ۷۲ ساعت طول می‌کشد. درد اغلب یک طرفه است و با فعالیت‌های بدنی تشدید می‌شود. حساسیت به نور یا صدا می‌تواند حملات را همراهی کند.

میگرن با اورا: حدود ۱۰٪ از بیماران میگرنی را تشکیل می‌دهد. مدت کوتاهی پیش از شروع سردرد – معمولاً حدود یک ساعت قبل – علائم عصبی موقتی مانند اختلالات بینایی (خطوط زیگزاگ، جرقه‌های نوری، نقاط کور در میدان دید)، گزگز، ضعف، سرگیجه یا اختلالات گفتاری ظاهر می‌شود. شدت حملات با اورا و بدون اورا می‌تواند مشابه باشد.

علاوه بر این‌ها، اگرچه نادرتر است، اما زیرگونه‌هایی مانند میگرن مزمن (سردرد حداقل ۱۵ روز در ماه و ۸ روز با ویژگی‌های میگرنی) و میگرن احتمالی نیز تعریف شده‌اند.

علت میگرن چیست؟ عوامل محرک کدامند؟

اگرچه نمی‌توان علل میگرن را به طور کامل روشن کرد، اما تصور می‌شود که این بیماری به دنبال تغییرات عملکردی بین عروق و اعصاب مغز ایجاد می‌شود. دستگاه عصبی مرکزی افراد مبتلا به میگرن نسبت به برخی محرک‌ها حساس‌تر است و عوامل داخلی یا خارجی مختلف می‌توانند شروع حملات را تسهیل کنند.

عوامل ژنتیکی در بروز میگرن نقش دارند؛ به ویژه در افرادی که در خانواده‌شان میگرن وجود دارد، خطر نسبت به میانگین جامعه بالاتر است. با این حال، استرس، بی‌نظمی خواب، تغییرات هورمونی، تغییرات آب و هوا و فصل، برخی غذاها و نوشیدنی‌ها، بوهای محیطی یا قرار گرفتن در معرض صدا از جمله عوامل محرکی هستند که می‌توانند به طور فردی حمله میگرن را آغاز کنند.

چگونه علائم میگرن را تشخیص می‌دهید؟

میگرن معمولاً با چهار دوره اصلی که پشت سر هم پیش می‌روند، خود را نشان می‌دهد:

۱. دوره پرودروم:

در ساعت‌ها یا یک روز پیش از حمله، علائم هشداردهنده‌ای مانند تحریک‌پذیری خفیف، نوسانات خلقی، بی‌میلی، تغییرات خواب و اشتها، احساس سفتی در ناحیه گردن ظاهر می‌شود.

۲. دوره اورا:

اگرچه در همه بیماران میگرنی دیده نمی‌شود، اما در برخی افراد پیش از سردرد یا همزمان با شروع آن، اختلالات موقتی بینایی، حسی یا عصبی (مانند جرقه‌های نوری، نقاط کور در میدان دید، بی‌حسی، گزگز و حتی مشکل در صحبت کردن) تجربه می‌شود. علائم اورا معمولاً کمتر از یک ساعت طول می‌کشد.

۳. دوره درد (سردرد):

سردرد معمولاً در یک طرف سر، ضربان‌دار و شدید است؛ اما ممکن است کل سر را نیز درگیر کند. اغلب تهوع، استفراغ، حساسیت به نور، صدا و حتی بو به درد افزوده می‌شود. خوابیدن یا استراحت در محیطی تاریک و ساکت اغلب آرامش‌بخش است. این دوره ممکن است چند ساعت یا چند روز ادامه یابد.

۴. دوره پست‌دروم:

پس از فروکش کردن درد، ممکن است فرد دچار خستگی، گیجی، سردرد خفیف و مشکلات تمرکز شود که چند ساعت یا چند روز ادامه می‌یابد.

چگونه می‌توان میگرن را تشخیص داد و تشخیص را قطعی کرد؟

تشخیص میگرن معمولاً با وجود علائم تیپیک به صورت بالینی گذاشته می‌شود. به ویژه سن شروع حملات، ویژگی‌های علائم و شکایات همراه بررسی می‌شود. معمولاً نیازی به تصویربرداری یا آزمایش‌های آزمایشگاهی نیست؛ اما اگر نیاز به تشخیص افتراقی یا احتمال وجود علت زمینه‌ای متفاوت باشد، بررسی‌های تکمیلی انجام می‌شود. توصیه می‌شود برای تشخیص از متخصص مغز و اعصاب کمک گرفته شود.

عوامل محرک حملات میگرن کدامند؟

عوامل محرک برای هر فرد متفاوت است اما شایع‌ترین‌ها عبارتند از:

  • حذف وعده غذایی یا گرسنگی

  • بی‌نظمی خواب

  • استرس

  • قرار گرفتن در معرض نور شدید، صدای بلند یا بوهای قوی

  • الکل (به ویژه شراب قرمز)

  • برخی غذاها مانند شکلات، گوشت‌های فرآوری‌شده، پنیرهای تخمیرشده

  • تغییرات هورمونی (مانند دوران قاعدگی)

  • تغییرات آب و هوا، آلودگی هوا

  • سیگار و دود دست دوم

شناسایی این عوامل محرک و پرهیز از آن‌ها تا حد امکان، گامی مهم در کاهش فراوانی حملات است.

تأثیر تغذیه بر میگرن چیست؟

مشخص شده است که بین حملات میگرن و برخی مواد غذایی ارتباط وجود دارد. گوشت‌های فرآوری‌شده حاوی نیترات مانند سوسیس، سالامی، سوجوک؛ شکلات؛ پنیرهای با میزان تیرامین بالا؛ برخی نوشیدنی‌های معطر یا نوشیدنی‌های سرد؛ غذاهای سرخ‌شده و چرب می‌توانند سردرد را تحریک کنند. همچنین مقدار قهوه، چای یا الکل نیز می‌تواند بر خطر حمله تأثیر بگذارد. بنابراین، پیگیری اینکه کدام مواد غذایی به طور فردی درد را تحریک می‌کنند و اتخاذ تدابیر لازم می‌تواند مفید باشد.

در مدیریت میگرن از چه روش‌های درمانی استفاده می‌شود؟

اگرچه هنوز درمان قطعی و دائمی برای میگرن یافت نشده است، اما روش‌های مؤثری برای کاهش فراوانی و شدت حملات و افزایش کیفیت زندگی وجود دارد. رویکرد درمانی توسط پزشک بر اساس فراوانی مراجعه، شدت حملات و سایر مشکلات سلامت همراه فردی‌سازی می‌شود.

درمان دارویی

داروهای میگرن به دو گروه اصلی تقسیم می‌شوند:

درمان حمله حاد: برای کاهش سردرد ناگهانی و علائم همراه استفاده می‌شود. مسکن‌های ساده، داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی، تریپتان‌ها و برخی درمان‌های اختصاصی میگرن در بیماران مناسب با توصیه پزشک آغاز می‌شود.

درمان پیشگیرانه (پروفیلاکتیک): در بیمارانی که ماهانه دو یا بیش از دو حمله میگرن دارند، حملات طولانی‌مدت یا تأثیر جدی بر زندگی روزمره دارند، استفاده می‌شود. بتابلوکرها، داروهای ضدافسردگی، داروهای ضدصرع، مسدودکننده‌های کانال کلسیم و سم بوتولینوم نوع A از داروهای این گروه هستند. درمان باید به طور منظم و کنترل‌شده ادامه یابد.

در هر دو گروه، استفاده از داروها باید تحت نظر پزشک و با دوز تعیین‌شده باشد. همچنین، اگر تهوع یا استفراغ بارز باشد، پزشک شما ممکن است داروهای ضدتهوع نیز توصیه کند.

مدیریت غیر دارویی و تغییر سبک زندگی

تغییرات سبک زندگی در بیماران میگرنی نقش مهمی در پیشگیری از حملات دارد:

  • عادت به خواب منظم و با کیفیت

  • تغذیه متعادل و سالم

  • مدیریت استرس، تکنیک‌های آرام‌سازی و تنفس

  • فعالیت بدنی و ورزش منظم

  • شناسایی عوامل محرک و پرهیز از آن‌ها تا حد امکان

همچنین مطالعاتی وجود دارد که نشان می‌دهد برخی مکمل‌ها مانند منیزیم، ویتامین B2، کوآنزیم Q10 می‌توانند در کنترل میگرن مفید باشند. اما این محصولات ممکن است برای هر فرد مؤثر نباشد و باید حتماً با توصیه متخصص مصرف شود. هنگام انتخاب محصولات گیاهی یا مکمل‌های حمایتی باید به عوارض جانبی احتمالی توجه شود و سلامت کبد و سایر اندام‌ها مد نظر قرار گیرد.

در پیشگیری از حملات میگرن به چه نکاتی باید توجه کرد؟

برای کاهش حملات می‌توانید به توصیه‌های زیر توجه کنید:

  • از گرسنگی طولانی مدت پرهیز کنید و سعی کنید وعده‌های غذایی خود را حذف نکنید.

  • نظم خواب خود را حفظ کنید و از خواب بیش از حد یا کم پرهیز نمایید.

  • برای دوری از استرس، زمانی را به آرام‌سازی، یوگا یا تمرینات تنفسی اختصاص دهید.

  • در صورت امکان از محرک‌های محیطی مانند تغییرات آب و هوا، باد جنوبی، بوهای تحریک‌کننده یا نور شدید دوری کنید.

  • با ثبت مواد غذایی مشکوک، فهرست محرک‌های مخصوص به خود را تهیه کنید.

  • مصرف الکل و سیگار را محدود کنید و سعی کنید از دود تنباکو دور بمانید.

مقابله با میگرن و اهمیت حمایت تخصصی

نباید فراموش کرد که در صورت درمان نشدن یا مدیریت نامناسب میگرن، کاهش جدی در کیفیت زندگی ایجاد می‌شود. زمانی که علائم شما افزایش می‌یابد یا زندگی روزمره‌تان را دشوار می‌کند، مراجعه به متخصص مغز و اعصاب مناسب‌ترین رویکرد است. با ارزیابی تخصصی می‌توانید از درمان‌ها و توصیه‌های شخصی‌سازی‌شده ویژه میگرن بهره‌مند شوید.

سؤالات متداول

۱. آیا میگرن درمان‌پذیر است؟

اگرچه میگرن بیماری‌ای نیست که به طور کامل از بین برود، اما با درمان مناسب و اصلاح سبک زندگی می‌توان دفعات و شدت حملات را به طور قابل توجهی کاهش داد. بخش قابل توجهی از بیماران با توصیه‌های تخصصی بهبود می‌یابند.

۲. آیا میگرن با تومور مغزی ارتباط دارد؟

خیر، سردردهای میگرنی معمولاً با تومورهای مغزی مرتبط نیستند. با این حال، اگر در سردردتان تغییرات ناگهانی، درد شدید تازه، علائم عصبی یا شکایات متفاوتی مشاهده کردید، حتماً باید به پزشک مراجعه کنید.

۳. آیا میگرن با اورا خطرناک‌تر است؟

میگرن با اورا معمولاً از میگرن بدون اورا خطرناک‌تر نیست. با این حال، در طول اورا به ندرت ممکن است اختلال موقت بینایی یا اختلال گفتاری رخ دهد. پیگیری پزشکی اهمیت دارد.

۴. آیا میگرن در کودکان هم دیده می‌شود؟

بله، میگرن می‌تواند در دوران کودکی نیز آغاز شود. با این حال، شکایات گاهی متفاوت است و تشخیص آن در کودکان دشوارتر می‌باشد. در صورت شک به میگرن در کودکان، حتماً باید ارزیابی تخصصی انجام شود.

۵. چه عواملی حملات میگرن را تحریک می‌کند؟

استرس، بی‌نظمی خواب، حذف وعده غذایی، برخی غذاها و نوشیدنی‌ها، تغییرات هورمونی، نور بسیار شدید، بو و صداهای محیطی، تغییرات آب و هوا از مهم‌ترین محرک‌های شناخته‌شده هستند.

۶. از کدام غذاها باید برای میگرن پرهیز کرد؟

پرهیز از محصولات گوشتی فرآوری‌شده، پنیرهای تخمیرشده، شکلات، برخی انواع الکل، غذاهای چرب و سرخ‌شده و مواد غذایی با میزان بالای نیترات یا تیرامین توصیه می‌شود.

۷. آیا میگرن آسیب دائمی ایجاد می‌کند؟

میگرن به طور طولانی‌مدت باعث آسیب جدی به اندام‌ها نمی‌شود؛ اما در صورت عدم درمان می‌تواند کیفیت زندگی را به طور قابل توجهی کاهش دهد.

۸. آیا باید داروهایم را به طور مداوم مصرف کنم؟

داروهایی را که پزشک تجویز کرده است، باید با دوز و مدت تعیین‌شده مصرف کنید. از تغییرات ناگهانی پرهیز کنید و پیش از قطع دارو حتماً با پزشک خود مشورت نمایید.

۹. آیا مکمل‌ها برای میگرن مفید هستند؟

شواهدی وجود دارد که برخی مکمل‌ها مانند منیزیم، ویتامین B2 و کوآنزیم Q10 می‌توانند مفید باشند، اما حتماً باید با مشورت پزشک مصرف شوند.

۱۰. چه زمانی باید به پزشک مراجعه کنم؟

اگر در سردردتان تغییرات ناگهانی و شدید، از دست دادن هوشیاری، استفراغ، دوبینی، اختلال در راه رفتن یا عدم تعادل ایجاد شد، باید به یک مرکز درمانی مراجعه کنید.

۱۱. آیا ورزش برای میگرن مفید است؟

ورزش سبک و منظم همان‌طور که برای سلامت عمومی مفید است، می‌تواند در کنترل میگرن نیز مؤثر باشد. اما ورزش سنگین گاهی ممکن است حملات را تحریک کند؛ بنابراین برنامه ورزشی خود را با مشورت پزشک تنظیم کنید.

منابع

  • سازمان جهانی بهداشت (WHO) — اختلالات سردرد: https://www.who.int/news-room/fact-sheets/detail/headache-disorders

  • انجمن بین‌المللی سردرد (IHS) — طبقه‌بندی بین‌المللی اختلالات سردرد

  • بنیاد میگرن آمریکا — مروری بر میگرن

  • آکادمی مغز و اعصاب آمریکا — راهنمای میگرن

  • سیلبرشتاین اس.دی و همکاران. «پیشگیری از میگرن.» لنست، ۲۰۱۷.

  • مطالعه بار جهانی بیماری‌ها، لنست، ۲۰۱۷.

آیا این مقاله را دوست داشتید؟

با دوستان خود به اشتراک بگذارید