راهنمای سلامت

سرگیجه: علل، رویکردها و نکات قابل توجه

Dr. Ulas TepeDr. Ulas Tepe۲۴ اردیبهشت ۱۴۰۵
سرگیجه: علل، رویکردها و نکات قابل توجه

سرگیجه؛ شکایتی شایع است که در آن فرد احساس می‌کند محیط اطرافش در حال حرکت است یا خود او در حال چرخش است و این وضعیت منجر به از دست دادن تعادل، گیجی و دشواری در ایستادن می‌شود. از آنجا که این وضعیت می‌تواند به دلایل متعددی رخ دهد، برای درمان مؤثر ابتدا باید علت زمینه‌ای به طور دقیق مشخص شود. زیرا تنها رفع علائم نمی‌تواند از عود مشکل جلوگیری کند.

چه عواملی می‌توانند باعث سرگیجه شوند؟

سرگیجه‌های شدید یا مکرر می‌توانند زندگی روزمره و ایمنی فرد را به طور قابل توجهی تحت تأثیر قرار دهند. سرگیجه معمولاً پس از حرکات سریع، تغییر ناگهانی وضعیت یا ورزش سنگین رخ می‌دهد. اغلب افراد می‌توانند خودشان شرایطی را که سرگیجه را تحریک می‌کند تشخیص دهند؛ اما در برخی موارد علت واقعی زمینه‌ای تنها با ارزیابی پزشکی قابل شناسایی است.

مهم‌ترین علل سرگیجه عبارتند از:

ورتیگو

ورتیگو باعث ایجاد توهم حرکت محیط و خم شدن یا پیچ خوردن اشیاء در فرد می‌شود. این وضعیت معمولاً به دلیل تأثیر بر ساختارهای داخلی گوش که مسئول تعادل هستند، رخ می‌دهد.

  • ورتیگوی خوش‌خیم وضعیتی حمله‌ای (BPPV): با تجمع ذرات کربنات کلسیم در کانال‌های تعادلی گوش داخلی ایجاد می‌شود. این کانال‌ها اطلاعات مربوط به وضعیت بدن را به مغز منتقل می‌کنند و در صورت انسداد، سیگنال‌ها مختل می‌شوند. در نتیجه مغز درک نادرستی از موقعیت ایجاد می‌کند.

  • بیماری منییر: این بیماری که معمولاً با تجمع مایع در گوش داخلی مرتبط است، علاوه بر حملات ناگهانی ورتیگو با وزوز گوش و کاهش شنوایی نیز مشخص می‌شود.

  • لابیرنتیت: این وضعیت که به ویژه پس از عفونت‌های ویروسی رخ می‌دهد و با التهاب گوش داخلی مشخص می‌شود، می‌تواند منجر به سرگیجه و گاهی آسیب دائمی شنوایی شود.

  • نوریت وستیبولار: التهاب عصب وستیبولوکولئار است که اطلاعات را از گوش داخلی به مغز منتقل می‌کند. علائمی مانند ورتیگوی شدید ناگهانی، از دست دادن تعادل و تهوع ممکن است مشاهده شود.

بیماری حرکت (ماشین‌زدگی)

حرکات تکراری منتقل شده به بدن در وسایلی مانند هواپیما، اتوبوس یا کشتی؛ مراکز تعادل را تحت تأثیر قرار داده و باعث سرگیجه، تهوع و استفراغ می‌شود. به ویژه بارداری و مصرف برخی داروها می‌تواند حساسیت به حرکت را افزایش دهد. در اکثر افراد پس از پیاده شدن از وسیله نقلیه، شکایات به سرعت کاهش می‌یابد.

میگرن

حملات میگرن یک وضعیت عصبی است که علاوه بر سردرد می‌تواند با سرگیجه نیز همراه باشد. به ویژه در طول اورای میگرنی، علائمی مانند سرگیجه، تغییرات بینایی و گفتاری مشاهده می‌شود. افراد مبتلا به میگرن معمولاً برخی نشانه‌های هشداردهنده شروع حمله را تشخیص می‌دهند.

کاهش فشار خون (هیپوتانسیون)

تغییر ناگهانی وضعیت یا دریافت ناکافی مایعات می‌تواند باعث افت سریع فشار خون شود و این وضعیت منجر به سرگیجه می‌شود. برخی داروها مانند دیورتیک‌ها، بتابلوکرها و ضدافسردگی‌ها نیز می‌توانند فشار خون را بیش از حد کاهش دهند. همچنین، بارداری، خونریزی شدید، از دست دادن مایعات یا واکنش‌های آلرژیک شدید نیز می‌توانند باعث افت فشار خون شوند.

مشکلات قلبی-عروقی

نامنظمی در ریتم قلب، نارسایی قلبی یا انسداد عروق می‌تواند با کاهش جریان خون به مغز باعث سرگیجه شود. در این حالت ممکن است علائم دیگری مانند درد قفسه سینه، تنگی نفس، تپش قلب و ورم نیز وجود داشته باشد.

کم‌خونی ناشی از فقر آهن

کاهش سطح آهن خون با کاهش تولید هموگلوبین، انتقال اکسیژن را مختل می‌کند. علائمی مانند خستگی، تنگی نفس، تپش قلب، رنگ‌پریدگی و سرگیجه ظاهر می‌شود. درمان با حمایت تغذیه‌ای و در صورت لزوم دارو یا انتقال خون انجام می‌شود.

کاهش قند خون (هیپوگلیسمی)

حذف وعده غذایی، مصرف بیش از حد الکل، اثر انسولین یا برخی داروها می‌تواند باعث کاهش قند خون شود. سرگیجه ناشی از هیپوگلیسمی اغلب به طور ناگهانی ایجاد می‌شود؛ علائمی مانند گرسنگی، ضعف و تعریق نیز همراه است.

بیماری خودایمنی گوش داخلی

با هدف قرار گرفتن اشتباهی بافت‌های گوش داخلی توسط سیستم ایمنی ایجاد می‌شود. وزوز گوش، کاهش شنوایی و سرگیجه از یافته‌های شایع هستند.

استرس و اضطراب

در دوره‌های استرس مزمن یا حملات اضطراب، هورمون‌های ترشح‌شده توسط بدن می‌توانند عروق خونی را منقبض کرده، ضربان قلب را افزایش دهند و در نتیجه باعث سرگیجه شوند. همچنین اختلالات خواب، تعریق، سفتی عضلات و مشکلات گوارشی نیز ممکن است همراه باشند.

توجه به علائم اورژانسی در سرگیجه

در برخی موارد سرگیجه می‌تواند نشانه یک بیماری جدی زمینه‌ای باشد. در صورت همراهی یک یا چند مورد از شکایات زیر با سرگیجه باید فوراً به پزشک مراجعه شود:

  • از دست دادن ناگهانی بینایی یا دوبینی،

  • سردرد شدید،

  • ضعف یا بی‌حسی در دست یا پا،

  • درد قفسه سینه،

  • اختلال یا از دست دادن هوشیاری،

  • تب بالا،

  • استفراغ کنترل‌نشده.

درک علل سرگیجه: در چه شرایطی رخ می‌دهد؟

در برخی موارد، علل سرگیجه نسبتاً ساده و در برخی موارد پیچیده‌تر و پزشکی هستند. بیماری‌های گوش داخلی، میگرن، استرس، کم‌خونی، افت فشار خون، نوسانات سطح قند خون، برخی مشکلات عصبی یا قلبی-عروقی از علل شایع هستند. همچنین، عوارض جانبی برخی داروها نیز می‌تواند باعث سرگیجه شود.

برای کاهش سرگیجه چه اقداماتی می‌توان انجام داد؟

رویکرد اصلی در مدیریت سرگیجه، شناسایی علت زمینه‌ای و درمان مناسب آن است. به ویژه اگر شدت شکایت زیاد یا تکرارشونده باشد، ارزیابی پزشک ضروری است. برخی اقدامات قابل انجام در خانه عبارتند از:

  • مصرف آب را افزایش دهید و بدن را دچار کم‌آبی نکنید.

  • هنگام تغییر وضعیت به آرامی حرکت کنید.

  • سر خود را ثابت نگه دارید، روی یک نقطه تمرکز کنید و در صورت لزوم چشم‌ها را ببندید.

  • تغذیه متعادل داشته باشید و از حذف وعده‌های غذایی خودداری کنید.

  • از مصرف بیش از حد نمک پرهیز کنید.

  • سعی کنید استرس را کاهش دهید.

  • در صورت نیاز با توصیه متخصص سلامت دارو مصرف کنید.

در صورت تکرار مکرر و ادامه‌دار بودن سرگیجه چه باید کرد؟

سرگیجه مداوم یا عودکننده گاهی می‌تواند نشانه یک مشکل جدی‌تر پزشکی باشد. اختلالات گوش داخلی، بیماری‌های سیستم عصبی، میگرن یا اختلالات متابولیک باید در این موارد طولانی‌مدت بررسی شوند. برای تشخیص و درمان حتماً باید از حمایت پزشکی بهره گرفت.

سرگیجه‌هایی که هنگام دراز کشیدن یا تغییر وضعیت رخ می‌دهند

شایع‌ترین علت سرگیجه هنگام دراز کشیدن، وضعیتی به نام ورتیگوی خوش‌خیم وضعیتی حمله‌ای (BPPV) است که مربوط به جابجایی کریستال‌های تعادلی گوش داخلی است. این نوع سرگیجه معمولاً با حرکات سر تحریک می‌شود. با این حال، عفونت‌هایی مانند لابیرنتیت یا نوریت وستیبولار، افت فشار خون، کم‌خونی، کم‌آبی یا استرس و اضطراب نیز می‌توانند علائم مشابهی ایجاد کنند. به ندرت، میگرن یا بیماری‌های جدی عصبی و قلبی-عروقی نیز می‌توانند هنگام دراز کشیدن باعث سرگیجه شوند.

سرگیجه در کودکان: به چه نکاتی باید توجه کرد؟

سرگیجه در کودکان می‌تواند ناشی از عفونت‌های گوش داخلی، میگرن، دوره‌های رشد سریع، اختلالات تعادل و گاهی مشکلاتی مانند سینوزیت باشد. هرچند به ندرت، برخی شرایط عصبی نیز می‌توانند باعث این شکایت شوند. بنابراین برای ارزیابی قطعی علت سرگیجه در کودکان حتماً معاینه پزشکی توصیه می‌شود.

چرا در دوران بارداری سرگیجه دیده می‌شود و چگونه باید با آن مقابله کرد؟

تغییرات هورمونی، افزایش حجم خون یا کاهش قند خون در دوران بارداری می‌تواند باعث بروز سرگیجه شود. به ویژه افزایش هورمون پروژسترون نیز در این زمینه نقش دارد. هنگام بروز سرگیجه در بارداری، استراحت، افزایش مصرف مایعات و بلند شدن آهسته می‌تواند کمک‌کننده باشد. اما در صورت طولانی شدن یا همراهی سرگیجه با علائم دیگر باید به پزشک مراجعه شود.

به کدام متخصصان باید مراجعه کرد؟

در صورت سرگیجه مداوم، شدید یا نامشخص، ابتدا باید به متخصص گوش و حلق و بینی، نورولوژی یا داخلی مراجعه کرد. بررسی‌های پیشرفته گاهی توسط تیم‌های چندرشته‌ای انجام می‌شود.

سوالات متداول

1. چه علائمی همراه با سرگیجه نیاز به مراجعه فوری به اورژانس دارند؟

اگر سرگیجه با از دست دادن ناگهانی بینایی، سردرد شدید، اختلال در گفتار یا هوشیاری، بی‌حسی در دست و پا، درد قفسه سینه، تب بالا یا استفراغ همراه باشد، باید فوراً به مرکز درمانی مراجعه کرد.

۲. شایع‌ترین علل سرگیجه کدام‌اند؟

شایع‌ترین علل شامل بیماری‌های گوش داخلی (ورتیگو)، تغییرات فشار خون، میگرن، کم‌خونی، استرس و عوارض جانبی برخی داروها می‌باشد.

۳. برای رفع فوری سرگیجه در خانه چه کارهایی می‌توان انجام داد؟

نشستن در مکانی امن و ثابت نگه داشتن سر، در صورت امکان بستن چشم‌ها و نفس عمیق کشیدن می‌تواند کمک‌کننده باشد. اما اگر علائم شدید یا مکرر است، حتماً به متخصص مراجعه کنید.

۴. چه بیماری‌هایی باعث سرگیجه می‌شوند؟

بیماری‌های گوش داخلی، اختلالات قلبی-عروقی و عصبی، دیابت، کم‌خونی (آنمی)، میگرن، اختلالات تیروئید و مشکلات روانی می‌توانند زمینه‌ساز سرگیجه باشند.

۵. درمان سرگیجه چگونه برنامه‌ریزی می‌شود؟

اساس درمان، شناسایی علت زمینه‌ای و برنامه‌ریزی متناسب با آن است. در صورت نیاز، درمان دارویی، فیزیوتراپی، اصلاح تغذیه یا تغییر سبک زندگی می‌تواند انجام شود.

۶. آیا سرگیجه در کودکان خطرناک است؟

اگرچه بیشتر علل سرگیجه در کودکان ساده و گذراست، اما در صورت تکرار یا همراهی با علائم دیگر، حتماً باید با پزشک مشورت شود.

۷. چه روش‌هایی برای کاهش سرگیجه در دوران بارداری مفید است؟

افزایش مصرف مایعات، خوردن وعده‌های کوچک و مکرر، حرکت آهسته و استراحت کافی توصیه می‌شود. در صورت سرگیجه شدید یا طولانی، مراجعه به پزشک ضروری است.

۸. چه داروهایی می‌توانند باعث سرگیجه شوند؟

برخی داروهای فشار خون، ضدافسردگی‌ها، دیورتیک‌ها و بعضی آنتی‌بیوتیک‌ها می‌توانند موجب سرگیجه شوند. اگر به داروهای مصرفی خود مشکوک هستید، با پزشک مشورت کنید.

۹. آیا سرگیجه و غش کردن یکسان هستند؟

سرگیجه همیشه منجر به غش نمی‌شود. اما اگر سرگیجه با ضعف شدید، از دست دادن هوشیاری یا افتادن همراه باشد، به دلیل احتمال وجود علت جدی، ارزیابی سریع پزشکی توصیه می‌شود.

۱۰. آیا تفاوتی بین سرگیجه و ورتیگو وجود دارد؟

بله. سرگیجه احساس کلی گیجی و اختلال تعادل را توصیف می‌کند. ورتیگو نوع خاصی از سرگیجه است که در آن احساس چرخش محیط یا فرد غالب است.

۱۱. آیا سرگیجه می‌تواند منشأ روانی داشته باشد؟

بله، استرس طولانی‌مدت و شدید یا اضطراب می‌تواند از علل روانی سرگیجه باشد.

۱۲. برای پیشگیری از سرگیجه به چه نکاتی باید توجه کرد؟

مصرف کافی مایعات، تغذیه منظم و متعادل، پرهیز از حرکات ناگهانی سر، توجه به مدیریت استرس و کنترل بیماری‌های مزمن مفید است.

منابع

  • سازمان جهانی بهداشت (WHO)، اختلالات وستیبولار: https://www.who.int/

  • مرکز کنترل و پیشگیری بیماری‌های آمریکا (CDC)، سرگیجه و ورتیگو: https://www.cdc.gov/

  • آکادمی گوش و حلق و بینی آمریکا–جراحی سر و گردن (AAO-HNS)، راهنمای بالینی ورتیگوی خوش‌خیم وضعیتی.

  • انجمن قلب آمریکا (AHA)، سرگیجه، ورتیگو و عدم تعادل.

  • کلینیک مایو، سرگیجه: علل و پیشگیری.

  • نورولوژی (مجله داوری شده)، ورتیگو و سرگیجه: به‌روزرسانی راهنمای عملی.

آیا این مقاله را دوست داشتید؟

با دوستان خود به اشتراک بگذارید