Мы рашуча асуджаем кітайскі прыгнёт ва Усходнім Туркестане
З 1949 года ў Усходнім Туркестане, які знаходзіцца пад кіраваннем Кітайскай Народнай Рэспублікі, парушэнні правоў чалавека працягваюць павялічвацца ва ўсіх сферах жыцця.
Кітайскі ўрад, імкнучыся пазбавіцца ад мясцовага насельніцтва рэгіёна, спрабуе прадставіць свету "лагеры для перавыхавання", якія былі прызнаны пасля таго, як у 2018 годзе іх існаванне было даказана спадарожнікавымі здымкамі і сведчаннямі, як "курсы прафесійнай падрыхтоўкі", каб схаваць злачынствы і злачынцаў, і сцвярджае, што такім чынам ачысціць жыхароў Усходняга Туркестана ад тэрарызму, дыскрымінацыі і экстрэмізму. На самай справе ў гэтых лагерах здзяйсняюцца злачынствы, якія адносяцца да катэгорыі злачынстваў супраць чалавечнасці, і шмат людзей, якія знаходзіліся ў лагерах, зніклі без вестак.
Улічваючы наяўнасць сістэматычных дзеянняў, накіраваных на знішчэнне народа і рэлігійнай веры, несумненна, што названыя дзеянні падпадаюць пад катэгорыю 'Злачынствы супраць чалавечнасці'.
З моманту прыняцця Кітайскім урадам "Палажэння аб барацьбе з экстрэмізмам" у сакавіку 2017 года колькасць уйгурскіх туркаў, якія былі змешчаны ў лагеры ў рэгіёне Усходняга Туркестана, хутка павялічваецца. Паводле палажэння, адкрытае або нават прыватнае праяўленне рэлігійнай або культурнай прыналежнасці, уключаючы ношанне "ненармальнай" барады, нашэнне паранджы або хіджаба, здзяйсненне намазу, трымання пасту, ўстрыманне ад ужывання алкаголю або валоданне кнігамі ці тэкстамі, звязанымі з ісламам або уйгурскай культурай, таксама лічыцца "экстрэмізмам".
Паездкі з мэтай працы або навучання ў краіны з пераважна мусульманскім насельніцтвам, а таксама кантакты з людзьмі, якія жывуць па-за межамі Кітая, таксама з'яўляюцца асноўнымі прычынамі, якія робяць людзей падазронымі. Незалежна ад полу, узросту, гарадскога або сельскага паходжання, кожны знаходзіцца пад пагрозай затрымання.
У дакладзе Amnesty International "Кітай: Дзе яны? Час адказаць за масавыя затрыманні ў Сіньцзян-Уйгурскім аўтаномным раёне", гэтыя парушэнні былі пацверджаны сведчаннямі. Каментарый дырэктара Amnesty International па Усходняй Азіі Нікаласа Бекелена аб тым, што "нельга дазваляць кітайскаму ўраду працягваць брудную палітыку супраць этнічных меншасцяў. Урады па ўсім свеце павінны патрабаваць ад Кітая адказу за кашмар, які адбываецца ў Сіньцзян-Уйгурскім аўтаномным раёне", таксама сведчыць пра сур'ёзнасць сітуацыі.
Цэлы народ цалкам адмаўляецца, свабода веравызнання ігнаруецца, турэцкія імёны і надпісы забараняюцца, рэгіён Усходняга Туркестана наўмысна называецца Сіньцзян. Гэтыя меры накіраваны на знішчэнне нацыянальнай самасвядомасці. Ігнаруючы гісторыю і каштоўнасці рэгіёна, сцвярджаецца, што гэта спрадвечная кітайская тэрыторыя.
Мы заклікаем усіх зацікаўленых бакоў узяць на сябе адказнасць, усе міжнародныя арганізацыі, у тым ліку Генеральную Асамблею ААН, неадкладна разгледзець пытанне аб увядзенні стрымліваючых санкцый, і заклікаем міжнародную грамадскасць прыняць меры ў падтрымку уйгурскага народа Усходняга Туркестана.
(Крыніца: https://shorturl.at/Zwvd8)