بیعدالتی در تقسیم منابع، گرسنگی
خواننده گرامی،
در حالی که تو این نوشته را میخوانی، هر ۴ ثانیه یک نفر در جهان به دلیل گرسنگی یا علل مرتبط با گرسنگی جان خود را از دست میدهد. با این نوشته، من و تو با هم به این فقدانها توجه خواهیم کرد و خواهیم آموخت که هنگام مصرف منابع، باید با آگاهی از صرفهجویی و با ذهنیت اشتراکگذاری منابع را مصرف کنیم.
فرمول مرگ ناشی از گرسنگی ساده است: در جهان منابع کافی وجود دارد و انسانهایی هستند که به این منابع نیاز دارند. در صورت تمایل، نیروی انسانی و کار لازم برای ایجاد این منابع نیز با تلاش مشترک وجود دارد. اما تلاشی تجمعی که برای حل این مشکل لازم است وجود ندارد. موانعی بر سر راه دسترسی انسان به منابع وجود دارد؛ بنابراین منابع به انسان نمیرسد و انسان میمیرد.
بخش بزرگی از مرگهای ناشی از گرسنگی نه به دلیل کمبود تولید، بلکه به دلیل مشکلات توزیع، دسترسی و سیستم رخ میدهد. گرسنگی فساد، هرج و مرج و فساد اجتماعی را به همراه میآورد.
میتوانیم جنگها، بحرانهای سیاسی، سیاست، وضعیت موجودی که نمیخواهد این نظم برهم بخورد، دین و سیاست فراتر از انسان، خودخواهی و غروری که انسان راهرونده را از درک انسان افتاده بازمیدارد، در صدر این مشکلات بشماریم.
در حالی که همه انسانهایی که در جهان زندگی میکنند برابرند. حق زندگی همه مقدس است.
مرگ ناشی از گرسنگی، یک ترور اجتماعی است. هر عضو جامعه به طور مساوی در قبال این مرگها مسئول است.
در جهان ۱۹۷ کشور وجود دارد. در دنیای در حال توسعه، تولید نیازهای اساسی و توزیع آنها به افراد نیازمند بدون تبعیض، مسئولیت انسانی ماست و همچنین تحقق آن با انسانهایی که اراده دارند ممکن است.
پس چه میتوانیم بکنیم؟
آیا میتوانیم آگاهی خود را در خیابانها، شهرها، روستاها و مناطق خود به یک رفتار تبدیل کنیم؟ این مشکلی است که یک فرد به تنهایی به راحتی نمیتواند حل کند اما با مشارکت هر فرد به راحتی قابل حل است.
آنچه میتوانیم به صورت فردی انجام دهیم؛
۱- کاهش اسراف
هر لقمهای که در بشقاب خود میگذاریم، هر قطره آبی که بیدلیل هدر میدهیم، نمایانگر یک لقمه یا یک قطره آب کم در جغرافیایی دیگر است. مصرف به اندازه نیاز، تأثیری فراتر از تصور ما خواهد داشت.
۲- کسب عادت مصرف آگاهانه،
به جای خریدهای بیبرنامه، باید خریدهای مبتنی بر نیاز انجام دهیم. این عادت مصرف، تولید مبتنی بر نیاز را به همراه خواهد داشت.
۳- افزایش اشتراکگذاری مواد غذایی،
پختن غذا به اندازهای که باقی نماند یا اشتراکگذاری غذاهای پختهشده، هرچند تفاوت کوچکی به نظر برسد، فرهنگ همبستگی را تقویت کرده و استفاده بهینه از منابع را به همراه خواهد داشت.
۴- حمایت از سازمانهای مردمنهاد معتبر،
حمایت از سازمانهای خیریه معتبر میتواند به طور مستقیم به دسترسی بسیاری از افراد به منابع کمک کند.
ایجاد آگاهی:
اشتراکگذاری این نوشته، صحبت کردن، توضیح دادن... گاهی بزرگترین تغییر با انتشار یک ایده آغاز میشود.
در سطح اجتماعی و جهانی چه میتوانیم بکنیم؟
بهبود سیستمهای توزیع مواد غذایی
در حالی که بخش مهمی از مواد غذایی تولیدشده در جهان دور ریخته میشود، میلیونها نفر گرسنه میمانند.
کاهش جنگ و بحرانها:
گرسنگی اغلب در سایه جنگ رشد میکند. به جای ساخت موشکهای بالستیک قارهپیما باید شبکههای تأمین غذای بین قارهای ایجاد کنیم.
تقویت سیاستهای کشاورزی و تولید:
حمایت از تولیدکنندگان محلی و گسترش کشاورزی پایدار راهحلهای بلندمدت ارائه خواهد داد.
همکاری بینالمللی:
گرسنگی یک مشکل جهانی است؛ راهحل آن نیز باید جهانی باشد. هماهنگی بین کشورها باید برقرار شود و هر دولت بخشی از منابع و نیروی کار خود را برای مبارزه با گرسنگی جهانی به کار گیرد.
زنجیره تأمین غذای جهانی باید ایجاد شود. همه مردم جهان باید از افراد نیازمند، افرادی که نمیتوانند وارد نیروی کار شوند و کسانی که قادر به کار نیستند حمایت کنند.
مدل جهانی غذا و مرکز تولید
این مدل برای برانگیختن یک احساس زیبا و یک رؤیای آرمانشهری در انسانها توسعه یافته است.
مفهوم اصلی مدل: «گره تولید جهانی (GPN)»
بر اساس این مدل، هر کشور باید در سرزمین خود یک گره تولید استاندارد (هاب) ایجاد کند. این هابها باید به هم متصل، ماژولار و با استاندارد جهانی باشند.
ساختار نمونه یک هاب — ۵ لایه تولید
هر هاب GPN از ۵ واحد تولید اجباری زیر تشکیل میشود:
واحد | محتوا | خروجی هدف |
|---|---|---|
واحد کشاورزی | غلات، سبزیجات، حبوبات | غذای پایه |
واحد دامپروری | طیور، دام سنگین، زنبورداری | پروتئین، شیر، عسل |
واحد نساجی | پنبه، پشم، نخ، دوخت | پوشاک، روکش |
واحد انرژی | خورشید، باد، بیوگاز | انرژی هاب |
واحد انبار و توزیع | زنجیره سرد، بستهبندی | رساندن به نیازمندان |
(تعداد لایهها در اینجا قابل افزایش است.)
مدل نمونه تخصیص زمین
هر دولت، بر اساس ظرفیت مشارکت خود، زمین را به نسبتهای زیر تقسیم میکند:
کل زمین تخصیصیافته → ۱۰۰٪
├── ۴۰٪ → کشاورزی (غلات، سبزیجات، میوه)
├── ۲۵٪ → دامپروری (مرتع + محل نگهداری دام)
├── ۱۵٪ → مواد اولیه نساجی (پنبه، کتان)
├── ۱۰٪ → تولید انرژی (پنل، محل توربین)
└── ۱۰٪ → لجستیک، انبار، مرکز فرآوری
در این مدل چه کسی چه میکند؟
افراد قادر به کار،
در هاب به صورت مزدبگیر/داوطلب تولید میکنند
در مقابل مازاد تولید به استخر جهانی کمک میکنند
افرادی که از منابع بهرهمند میشوند شناسایی میشوند.
به استخر مصرفکننده وارد میشوند
سهم آنها به طور خودکار از استخر تولید تأمین میشود
دولتها
زمین تخصیص میدهند، زیرساخت ایجاد میکنند
نظارت بر هاب خود را انجام میدهند
سهمیه مشارکت در استخر جهانی را تأمین میکنند
سیستم هماهنگی جهانی
هر هاب هم تولید میکند هم دریافت میکند
مازاد تولید → به استخر جهانی ارسال میشود
منطقه کمبود → از استخر تأمین میشود
اصول استانداردسازی
استاندارد فیزیکی — ساختار ماژولار یکسان، ابعاد یکسان
استاندارد تولید — دستهبندی بذر یکسان، پروتکلهای نگهداری یکسان
استاندارد داده — تولید/مصرف به صورت دیجیتال گزارش میشود
استاندارد توزیع — قوانین بستهبندی، برچسبگذاری، زنجیره سرد
استاندارد نظارت — چرخش ناظر بینالمللی
محاسبه سهمیه
سهمیه کشور = (جمعیت × هدف تولید سرانه) + سهم استخر جهانی
سهم استخر جهانی = سهم اضافی متناسب با تولید ناخالص داخلی
کشورهای ثروتمند سهم بیشتری میدهند؛ کشورهای ضعیف کمتر تولید میکنند و بیشتر دریافت میکنند.
r.نقاط قوت مدل
قابل تکرار — همان نقشه در همه جا اجرا میشود
قابل مقیاس — کشور کوچک هاب کوچک، کشور بزرگ هاب بزرگ ایجاد میکند
مستقل — هر هاب انرژی خود را تولید میکند و وابسته به خارج نیست
عادلانه — سهم براساس ظرفیت، توزیع براساس نیاز تعیین میشود
شفاف — همه دادهها دیجیتال و قابل حسابرسی هستند
سخن پایانی
گرسنگی سرنوشت نیست.
گرسنگی یک مسئله قابل حل است.
و مهمتر از همه، گرسنگی یک انتخاب نیست؛ اما نادیده گرفتن آن یک انتخاب است.
تغییری کوچک که امروز ایجاد میکنی،
میتواند فردا زندگی یک انسان را لمس کند.
فراموش نکن:
دنیا به اندازهای بزرگ است که برای همه کافی باشد…