ما با نفرت، ظلم اعمالشده توسط چین در ترکستان شرقی را محکوم میکنیم
از سال ۱۹۴۹ که ترکستان شرقی تحت اداره جمهوری خلق چین قرار دارد، نقض حقوق بشر در تمامی عرصههای زندگی به طور فزایندهای ادامه یافته است.
دولت چین، به ویژه برای رهایی از مردم بومی ساکن منطقه، «اردوگاههای بازآموزی» را که پس از اثبات با تصاویر ماهوارهای و شهادتها در سال ۲۰۱۸ پذیرفته شد، با پنهان کردن جرم و مجرم به عنوان «دورههای آموزش حرفهای» به جهان معرفی میکند و ادعا دارد که به این وسیله ترکستانیها را از تروریسم، تبعیض و افراطگرایی پاک خواهد کرد. در واقع، در این اردوگاهها جرایمی که در رده جنایت علیه بشریت قرار میگیرند، رخ میدهد و از بسیاری از افرادی که در اردوگاهها ماندهاند دیگر خبری در دست نیست.
با توجه به وجود فعالیتهای نظاممند برای نابودی یک ملت و یک باور دینی، نمیتوان انکار کرد که اعمال مذکور در چارچوب «جنایت علیه بشریت» قرار میگیرند.
از مارس ۲۰۱۷ که دولت چین «مقررات مبارزه با افراطگرایی» را پذیرفت، شمار ترکهای اویغور بازداشتشده در اردوگاههای منطقه ترکستان شرقی به سرعت افزایش یافته است. بر اساس این مقررات، نمایش آشکار یا حتی خصوصی تعلقات دینی یا فرهنگی، از جمله گذاشتن ریش «غیرعادی»، پوشیدن نقاب یا روسری، نماز خواندن، روزه گرفتن، ننوشیدن الکل یا داشتن کتابها یا نوشتههایی مرتبط با اسلام یا فرهنگ اویغور، به عنوان «افراطگرایی» تلقی میشود.
رفتن به کشورهایی که عمدتاً جمعیت مسلمان دارند به منظور کار یا تحصیل یا ارتباط با افرادی که خارج از چین زندگی میکنند نیز از دلایل اصلی قرار گرفتن افراد در موقعیت مظنون است. بدون توجه به زن یا مرد، جوان یا پیر، شهری یا روستایی، همه در معرض خطر بازداشت قرار دارند.
در گزارشی که سازمان عفو بینالملل با عنوان «چین: کجا هستند؟ زمان پاسخگویی درباره بازداشتهای جمعی در منطقه خودمختار اویغور سینکیانگ» منتشر کرده، این نقضها با شهادتها اثبات شده است. نیکلاس بکلین، مدیر شرق آسیا در سازمان عفو بینالملل، در این خصوص اظهار داشته است: «نباید اجازه داد دولت چین به سیاستهای ناپاک خود علیه اقلیتهای قومی ادامه دهد. دولتهای سراسر جهان باید به دلیل کابوس رخداده در منطقه خودمختار اویغور سینکیانگ، دولت چین را پاسخگو بدانند.» این اظهارات نیز وخامت اوضاع را آشکار میسازد.
یک ملت به طور کامل انکار میشود، آزادی عبادت نادیده گرفته میشود، نامها و نوشتههای ترکی ممنوع میگردد و به طور عمدی نام سینکیانگ به منطقه ترکستان شرقی داده میشود. با این اقدامات، تلاش میشود آگاهی ملی از بین برود. با ادعای اینکه منطقه مذکور سرزمینی باستانی متعلق به چین است، تاریخ و ارزشهای منطقه نادیده گرفته میشود.
در این نقطه، همه مسئولان را به پذیرش مسئولیت، و همه نهادهای بینالمللی به ویژه مجمع عمومی سازمان ملل را به اتخاذ فوری اقدامات بازدارنده فرا میخوانیم و افکار عمومی بینالمللی را به اقدام برای مردم اویغور ترکستان شرقی دعوت میکنیم.
(منبع: https://shorturl.at/Zwvd8)