راهنمای سلامت

پورین و اسید اوریک: نقش آن‌ها در بدن و اهمیت آن‌ها از نظر سلامت

Dr. Aslıhan SahinDr. Aslıhan Sahin۲۳ اردیبهشت ۱۴۰۵
پورین و اسید اوریک: نقش آن‌ها در بدن و اهمیت آن‌ها از نظر سلامت

پورین‌ها ترکیبات شیمیایی هستند که به طور طبیعی در بسیاری از مواد غذایی که در زندگی روزمره مصرف می‌کنیم وجود دارند. به ویژه غذاهای دریایی، انواع گوشت، برخی سبزیجات مانند اسفناج، چای، قهوه و نوشیدنی‌های تخمیری سرشار از پورین هستند. پورین وارد شده به بدن، در نتیجه تجزیه طبیعی سلول‌ها یا هضم مواد غذایی ظاهر می‌شود و در مرحله نهایی متابولیسم به اسید اوریک تبدیل می‌گردد.

اسید اوریک چیست و چگونه در بدن تشکیل می‌شود؟

اسید اوریک، اصلی‌ترین ماده زائدی است که در نتیجه تجزیه پورین‌ها در بدن ایجاد می‌شود. بخش عمده این تبدیل در کبد رخ می‌دهد و بخش اندکی نیز در سایر اندام‌ها تشکیل می‌گردد. بخش بزرگی از اسید اوریک موجود در بدن از طریق کلیه‌ها با ادرار دفع می‌شود و بخشی نیز از طریق روده‌ها با مدفوع خارج می‌گردد. میزان اسید اوریک تولید و دفع شده در بدن هر فرد می‌تواند متفاوت باشد؛ عواملی مانند سن، جنسیت و سبک زندگی در این امر نقش دارند. در بزرگسالان، سطح اسید اوریک معمولاً در مردان به طور متوسط ۵ میلی‌گرم در دسی‌لیتر و در زنان حدود ۴.۱ میلی‌گرم در دسی‌لیتر است. با این حال، این مقادیر بسته به شرایط سلامت یا عادات مختلف می‌تواند تغییر کند.

مصرف بیش از حد مواد غذایی سرشار از پورین در بدن، میزان اسید اوریکی را که باید دفع شود افزایش می‌دهد. به طور معمول، انتظار می‌رود بین اسید اوریک تولید شده و دفع شده تعادل برقرار باشد. اما در صورت تولید بیش از حد یا دفع ناکافی، سطح اسید اوریک خون افزایش (هیپراوریسمی) یا کاهش (هیپواوریسمی) می‌یابد.

افزایش اسید اوریک (هیپراوریسمی) و علل آن

افزایش سطح اسید اوریک در خون بالاتر از محدوده مرجع را هیپراوریسمی می‌نامند. هیپراوریسمی می‌تواند به دلیل دفع ناکافی اسید اوریک از طریق ادرار، اختلالات متابولیسم پورین یا مصرف بیش از حد پورین ایجاد شود. افزایش اسید اوریک در خون می‌تواند با تشکیل کریستال‌ها در مفاصل منجر به بیماری نقرس شود و با تجمع در کلیه‌ها مشکلاتی مانند سنگ کلیه ایجاد کند. در صورت عدم درمان، این وضعیت‌ها می‌توانند خطر آسیب پیش‌رونده کلیه و نارسایی مزمن کلیه را افزایش دهند.

از علل احتمالی افزایش اسید اوریک می‌توان به زمینه ژنتیکی، بیماری‌های کلیوی، دیابت، چاقی، نارسایی قلبی، برخی بیماری‌های خونی مانند کم‌خونی و مصرف مکرر الکل اشاره کرد. همچنین مصرف داروهای ادرارآور (دیورتیک‌ها)، برخی داروهای سرکوب‌کننده سیستم ایمنی، کم‌کاری تیروئید، انواع بیماری‌های سرطانی و درمان‌های آن‌ها نیز می‌تواند باعث افزایش سطح اسید اوریک شود. کاهش سریع وزن، رژیم‌های غذایی شدید و تغذیه ناکافی نیز از عوامل خطر بالقوه هستند.

علائم افزایش اسید اوریک

افزایش اسید اوریک در خون اغلب باعث شکایات آشکار نمی‌شود. اما در برخی افراد، علاوه بر علائم خفیف شبیه آنفلوآنزا، نشانه‌های زیر ممکن است ظاهر شود:

  • درد و حساسیت در مفاصل

  • به ویژه تورم یا قرمزی مفاصل در صبح‌ها

  • تشکیل سنگ کلیه و کاهش دفعات ادرار

  • تنگی نفس، ضعف، خستگی

  • تورم در دست‌ها و پاها

  • احساس سوزش در ناحیه شکم

  • اختلال هوشیاری (در موارد پیشرفته)

  • حملات مشخص و ناگهانی بیماری نقرس: به ویژه درد شدید، قرمزی و افزایش گرما در انگشت شست پا

تشخیص افزایش اسید اوریک چگونه انجام می‌شود؟

سطح اسید اوریک با یک آزمایش خون ساده قابل تشخیص است. این آزمایش‌ها معمولاً برای ارزیابی عملکرد کلیه، در صورت مشکوک بودن به بیماری نقرس یا بررسی تشکیل سنگ انجام می‌شود. در بزرگسالان، معمولاً مقادیر بالاتر از ۷ میلی‌گرم در دسی‌لیتر در مردان و بالاتر از ۶ میلی‌گرم در دسی‌لیتر در زنان بالا در نظر گرفته می‌شود. اما مقادیر مرجع ممکن است بسته به آزمایشگاه متفاوت باشد.

مدیریت افزایش اسید اوریک چگونه است؟

در فردی که افزایش اسید اوریک تشخیص داده شده است، معمولاً ابتدا علت زمینه‌ای بررسی می‌شود. کاهش مصرف مواد غذایی با پورین بالا، نوشیدن آب فراوان و در صورت لزوم کنترل وزن توصیه می‌شود. در صورت صلاحدید پزشک، داروهای کاهنده اسید اوریک یا درمان‌های دیگر مطرح می‌شود. مدیریت بیماری‌های مزمن موجود (بیماری کلیوی، دیابت، نارسایی قلبی و غیره) نیز اهمیت دارد.

کاهش اسید اوریک (هیپواوریسمی) چیست؟ در چه شرایطی دیده می‌شود؟

کاهش سطح اسید اوریک در خون به زیر مقادیر مرجع را هیپواوریسمی می‌نامند. هیپواوریسمی معمولاً باعث علائم آشکار نمی‌شود؛ اغلب به عنوان بخشی از یک وضعیت پزشکی دیگر یا به طور تصادفی در آزمایش‌های روتین تشخیص داده می‌شود. از علل زمینه‌ای این وضعیت می‌توان به برخی بیماری‌های کبدی مانند بیماری ویلسون، اختلالات توبولار کلیوی (مانند سندرم فانکونی)، برخی بیماری‌های عصبی (مانند بیماری پارکینسون، مالتیپل اسکلروزیس)، بیماری‌های سیستم غدد درون‌ریز، بیماری‌های خونی، دریافت ناکافی پروتئین یا پورین، برخی داروها و بارداری اشاره کرد. در صورت وجود هیپواوریسمی، رویکرد اصلی باید بر درمان بیماری زمینه‌ای متمرکز باشد.

برای یک زندگی سالم به چه نکاتی باید توجه کرد؟

برای حفظ سطح اسید اوریک در محدوده سالم، تغذیه متعادل و متنوع، فعالیت بدنی و مصرف کافی آب توصیه می‌شود. به ویژه افرادی که مشکل کلیوی، سابقه بیماری نقرس یا افزایش اسید اوریک دارند، باید به مواد غذایی سرشار از پورین در رژیم خود توجه کنند و به طور منظم تحت نظر پزشک باشند. در صورت بروز هرگونه علامت یا تردید، مراجعه به متخصص بهترین راهکار است.

سؤالات متداول

۱. اسید اوریک چیست؟

اسید اوریک، ماده زائدی است که در نتیجه تجزیه مواد موسوم به پورین در بدن ایجاد شده و باید دفع شود. به طور معمول از طریق کلیه‌ها و روده‌ها از بدن خارج می‌شود.

۲. کدام مواد غذایی باعث افزایش اسید اوریک می‌شوند؟

گوشت قرمز، غذاهای دریایی، احشاء، حبوبات، برخی سبزیجات (مانند اسفناج)، الکل، چای و قهوه که سرشار از پورین هستند، می‌توانند به افزایش سطح اسید اوریک کمک کنند.

۳. اسید اوریک بیش از حد چه مشکلات سلامتی ایجاد می‌کند؟

افزایش اسید اوریک می‌تواند زمینه‌ساز بیماری نقرس، سنگ کلیه، اختلال در عملکرد کلیه و برخی شرایط التهابی شود. در صورت عدم درمان، مشکلات کلیوی پیشرفته‌تری ممکن است ایجاد شود.

۴. چرا آزمایش اسید اوریک درخواست می‌شود؟

معمولاً در صورت شک به نقرس، سابقه سنگ کلیه، درد مفصل غیرقابل توضیح یا برای ارزیابی عملکرد کلیه انجام می‌شود.

۵. آیا افزایش اسید اوریک همیشه علامت ایجاد می‌کند؟

خیر، در بیشتر افراد افزایش اسید اوریک علامت مشخصی ایجاد نمی‌کند. اما در سطوح بالا یا هنگام حملات، علائمی مانند درد و تورم مفاصل دیده می‌شود.

۶. افزایش اسید اوریک چگونه کاهش می‌یابد؟

پرهیز از مواد غذایی سرشار از پورین، نوشیدن آب فراوان، حفظ وزن ایده‌آل و در صورت لزوم مصرف منظم داروهای تجویز شده توسط پزشک کمک‌کننده است.

۷. چرا سطح اسید اوریک ممکن است پایین باشد؟

سطح پایین اسید اوریک معمولاً نشانه یک مشکل سلامتی دیگر است. بیماری‌های کبد یا کلیه، رژیم‌های بسیار کم پروتئین یا برخی داروها می‌توانند علت آن باشند.

۸. ارتباط بیماری نقرس با اسید اوریک چیست؟

بیماری نقرس یک اختلال التهابی است که با تجمع کریستال‌های اسید اوریک در مفاصل و بروز درد و تورم همراه است. معمولاً به صورت حملات ناگهانی ظاهر می‌شود.

۹. افزایش اسید اوریک چگونه بر کلیه‌ها تأثیر می‌گذارد؟

کریستال‌های اسید اوریک تجمع یافته در کلیه‌ها می‌توانند تشکیل سنگ کلیه را تحریک کنند و در بلندمدت باعث اختلال در عملکرد کلیه شوند.

۱۰. آیا می‌توان سطح اسید اوریک را در خانه پیگیری کرد؟

انجام مستقیم آزمایش اسید اوریک در خانه ممکن نیست. اما با آزمایش‌های منظم خون در مراکز درمانی می‌توان پیگیری انجام داد.

۱۱. آیا می‌توان اسید اوریک را کاملاً با رژیم غذایی کنترل کرد؟

تأثیر قابل توجهی از طریق رژیم غذایی بر سطح اسید اوریک امکان‌پذیر است، اما در برخی موارد درمان دارویی نیز لازم است.

۱۲. با چه علائمی باید به پزشک مراجعه کنم؟

در صورت بروز درد شدید مفاصل، تورم ناگهانی، سنگ کلیه، خستگی مداوم یا اختلال هوشیاری، ارزیابی پزشکی ضروری است.

۱۳. رژیم محدودکننده پورین چیست؟

رژیم محدودکننده پورین، برنامه تغذیه‌ای است که در آن مصرف مواد غذایی با پورین بالا محدود می‌شود. هدف، حفظ تعادل سطح اسید اوریک است.

۱۴. الکل چگونه بر سطح اسید اوریک تأثیر می‌گذارد؟

الکل، به ویژه آبجو، می‌تواند سطح پورین و اسید اوریک را افزایش دهد. محدود کردن مصرف الکل برای کنترل سطح اسید اوریک اهمیت دارد.

منابع

سازمان جهانی بهداشت (WHO): بیماری‌های غیرواگیر - نقرس

مرکز کنترل و پیشگیری بیماری‌ها (CDC): نقرس

صندوق کلیه آمریکا: آشنایی با سنگ کلیه و اسید اوریک

کالج روماتولوژی آمریکا: دستورالعمل‌های نقرس

مؤسسات ملی سلامت (NIH): اطلاعات آزمایش اسید اوریک

آیا این مقاله را دوست داشتید؟

با دوستان خود به اشتراک بگذارید

اسید اوریک چیست؟ علل، علائم و راه‌های مدیریت افزایش آن | سلسیوس هاب