Η Αδικία στην Κατανομή των Πόρων, Η Πείνα
Αξιότιμε αναγνώστη μου,
Ενώ διαβάζεις αυτό το κείμενο, κάθε 4 δευτερόλεπτα ένας άνθρωπος στον κόσμο πεθαίνει από πείνα ή από αιτίες που σχετίζονται με την πείνα. Με αυτό το κείμενο, εσύ κι εγώ μαζί θα επιστήσουμε την προσοχή σε αυτές τις απώλειες, θα μάθουμε ότι πρέπει να καταναλώνουμε τους πόρους με συνείδηση εξοικονόμησης και με πνεύμα μοιράσματος.
Ο τύπος του θανάτου από πείνα είναι απλός: Υπάρχουν επαρκείς πόροι στον κόσμο και υπάρχουν άνθρωποι που τους χρειάζονται. Εάν υπάρχει θέληση, υπάρχει και το ανθρώπινο δυναμικό και η εργασία για να παραχθεί αυτός ο πόρος με μια ολοκληρωμένη προσπάθεια. Ωστόσο, δεν υπάρχει η απαραίτητη αθροιστική προσπάθεια για την επίλυση αυτού του προβλήματος. Υπάρχουν εμπόδια στην πρόσβαση των ανθρώπων στους πόρους· γι' αυτό ο πόρος δεν φτάνει στον άνθρωπο και ο άνθρωπος πεθαίνει.
Η πλειονότητα των θανάτων από πείνα δεν οφείλεται στην ανεπάρκεια παραγωγής, αλλά σε προβλήματα διανομής, πρόσβασης και συστημάτων. Η πείνα φέρνει μαζί της τη διαφθορά, το χάος και την κοινωνική σήψη.
Στην κορυφή αυτών των προβλημάτων μπορούμε να αναφέρουμε τους πολέμους, τις πολιτικές κρίσεις, την πολιτική, το κατεστημένο που δεν θέλει να διαταραχθεί η υπάρχουσα τάξη, τη θρησκεία και την πολιτική που υπερβαίνουν τον άνθρωπο, τον εγωισμό, την αλαζονεία του ανθρώπου που περπατά χωρίς να σκοντάφτει και δεν μπορεί να καταλάβει τον πεσμένο.
Κι όμως, όλοι οι άνθρωποι που ζουν στο σύμπαν είναι ίσοι. Το δικαίωμα στη ζωή όλων είναι ιερό.
Ο θάνατος από πείνα είναι μια κοινωνική δολοφονία. Κάθε μέλος της κοινωνίας είναι εξίσου υπεύθυνο για αυτούς τους θανάτους.
Υπάρχουν 197 χώρες στον κόσμο. Στον αναπτυσσόμενο κόσμο, η παραγωγή βασικών αναγκών και η διανομή τους στους ανθρώπους που τις χρειάζονται χωρίς διακρίσεις είναι ανθρωπιστική μας ευθύνη και ταυτόχρονα μπορεί να πραγματοποιηθεί μόνο με ανθρώπους που έχουν βούληση.
Τι μπορούμε να κάνουμε;
Μπορούμε να μετατρέψουμε την ευαισθητοποίησή μας σε πράξη στους δρόμους μας, στις πόλεις μας, στα χωριά μας, στις περιοχές μας; Είναι ένα πρόβλημα που δεν μπορεί να λυθεί εύκολα από ένα άτομο μόνο του, αλλά μπορεί να λυθεί εύκολα με τη συμβολή κάθε ατόμου.
Τι μπορούμε να κάνουμε ατομικά;
1- Μείωση της σπατάλης
Κάθε μπουκιά που παίρνουμε στο πιάτο μας, κάθε σταγόνα νερού που σπαταλάμε άσκοπα, αντιπροσωπεύει μια ελλιπή μπουκιά ή μια ελλιπή σταγόνα νερού σε μια άλλη γεωγραφική περιοχή. Η κατανάλωση όσο χρειαζόμαστε θα έχει μεγαλύτερο αντίκτυπο απ' ό,τι φανταζόμαστε.
2- Απόκτηση συνειδητής καταναλωτικής συνήθειας,
Αντί για απρογραμμάτιστες αγορές, πρέπει να κάνουμε αγορές με βάση τις ανάγκες. Αυτή η καταναλωτική συνήθεια θα φέρει μαζί της και την παραγωγή με βάση τις ανάγκες.
3- Αύξηση της διανομής τροφίμων,
Το να μαγειρεύουμε φαγητό ώστε να μην περισσεύει ή να μοιραζόμαστε το φαγητό που έχει περισσέψει, αν και φαίνεται μικρή διαφορά, θα αναπτύξει την κουλτούρα της αλληλεγγύης και θα διασφαλίσει την αποδοτική χρήση των πόρων.
4- Υποστήριξη αξιόπιστων μη κυβερνητικών οργανώσεων,
Η υποστήριξη αξιόπιστων φιλανθρωπικών οργανώσεων μπορεί να συμβάλει άμεσα στην πρόσβαση πολλών ανθρώπων σε πόρους.
Δημιουργία ευαισθητοποίησης:
Το να μοιραστείς, να μιλήσεις, να εξηγήσεις αυτό το κείμενο... Μερικές φορές η μεγαλύτερη αλλαγή ξεκινά με τη διάδοση μιας ιδέας.
Τι μπορούμε να κάνουμε σε κοινωνικό και παγκόσμιο επίπεδο;
Βελτίωση των συστημάτων διανομής τροφίμων
Ένα σημαντικό μέρος των τροφίμων που παράγονται παγκοσμίως καταλήγει στα σκουπίδια, ενώ εκατομμύρια άνθρωποι μένουν πεινασμένοι.
Μείωση των πολέμων και των κρίσεων:
Η πείνα συχνά μεγαλώνει στη σκιά του πολέμου. Αντί να κατασκευάζουμε διηπειρωτικούς βαλλιστικούς πυραύλους, πρέπει να δημιουργήσουμε διηπειρωτικά δίκτυα εφοδιασμού τροφίμων.
Ενίσχυση των γεωργικών και παραγωγικών πολιτικών:
Η υποστήριξη των τοπικών παραγωγών και η διάδοση της βιώσιμης γεωργίας θα προσφέρουν μακροπρόθεσμες λύσεις.
Διεθνής συνεργασία:
Η πείνα είναι ένα παγκόσμιο πρόβλημα· η λύση της πρέπει επίσης να είναι παγκόσμια. Πρέπει να διασφαλιστεί ο συντονισμός μεταξύ των χωρών και κάθε κράτος να διαθέσει συγκεκριμένους πόρους και εργατικό δυναμικό για την καταπολέμηση της παγκόσμιας πείνας.
Πρέπει να δημιουργηθεί μια παγκόσμια αλυσίδα εφοδιασμού τροφίμων. Όλοι οι άνθρωποι του κόσμου πρέπει να φροντίζουν τους ανθρώπους που έχουν ανάγκη, που δεν μπορούν να ενταχθούν στο εργατικό δυναμικό, που δεν μπορούν να εργαστούν.
Παγκόσμιο Μοντέλο Κόμβου Τροφίμων και Παραγωγής
Αυτό το μοντέλο έχει αναπτυχθεί για να ξυπνήσει ένα όμορφο συναίσθημα στους ανθρώπους. Για να εμπνεύσει μια ουτοπική φαντασία.
Η βασική ιδέα του μοντέλου: "Global Production Node (GPN)"
Σύμφωνα με αυτό το μοντέλο, κάθε χώρα πρέπει να δημιουργήσει έναν τυπικό κόμβο παραγωγής (hub) στη δική της επικράτεια. Αυτοί οι κόμβοι πρέπει να είναι διασυνδεδεμένοι, αρθρωτοί και παγκοσμίως τυποποιημένοι.
Δομή παραδείγματος Hub — 5 Επίπεδα Παραγωγής
Κάθε κόμβος GPN αποτελείται από τις εξής 5 υποχρεωτικές μονάδες παραγωγής:
Μονάδα | Περιεχόμενο | Στόχος Παραγόμενου Προϊόντος |
|---|---|---|
Γεωργική Μονάδα | Δημητριακά, λαχανικά, όσπρια | Βασικά τρόφιμα |
Μονάδα Κτηνοτροφίας | Πουλερικά, βοοειδή, μελισσοκομία | Πρωτεΐνη, γάλα, μέλι |
Μονάδα Κλωστοϋφαντουργίας | Βαμβάκι, μαλλί, νήμα, ραφή | Ένδυση, κάλυμμα |
Μονάδα Ενέργειας | Ηλιακή, αιολική, βιοαέριο | Η ενέργεια του κόμβου |
Μονάδα Αποθήκευσης & Διανομής | Ψυκτική αλυσίδα, συσκευασία | Παράδοση σε όσους έχουν ανάγκη |
(Ο αριθμός των επιπέδων εδώ μπορεί να αυξηθεί.)
Παράδειγμα Μοντέλου Κατανομής Γης
Κάθε κράτος διαιρεί τη γη του σύμφωνα με τη δυναμικότητα συμμετοχής του ως εξής:
Συνολική Κατανεμημένη Γη → 100%
├── 40% → Γεωργία (δημητριακά, λαχανικά, φρούτα)
├── 25% → Κτηνοτροφία (βοσκότοποι + στάβλοι)
├── 15% → Πρώτες ύλες κλωστοϋφαντουργίας (βαμβάκι, λινάρι)
├── 10% → Παραγωγή ενέργειας (πάνελ, ανεμογεννήτριες)
└── 10% → Λογιστική, αποθήκευση, κέντρο επεξεργασίας
Τι κάνει ποιος σε αυτό το μοντέλο;
Άτομα που μπορούν να εργαστούν,
Εργάζονται στον κόμβο με αμοιβή/εθελοντικά
Συνεισφέρουν στην παγκόσμια δεξαμενή με την υπερπαραγωγή
Τα άτομα που θα ωφεληθούν από τους πόρους εντοπίζονται.
Συμπεριλαμβάνονται στη δεξαμενή καταναλωτών
Τα μερίδιά τους καλύπτονται αυτόματα από τη δεξαμενή παραγωγής
Κράτη
Κατανέμουν γη, δημιουργούν υποδομές
Επιβλέπουν τον δικό τους κόμβο
Καλύπτουν το μερίδιο συνεισφοράς τους στην παγκόσμια δεξαμενή
Σύστημα Παγκόσμιου Συντονισμού
Κάθε κόμβος και παράγει και λαμβάνει
Η υπερπαραγωγή → αποστέλλεται στην παγκόσμια δεξαμενή
Η ελλειμματική περιοχή → καλύπτεται από τη δεξαμενή
Αρχές Τυποποίησης
Φυσικό πρότυπο — ίδια αρθρωτή δομή, ίδιες διαστάσεις
Πρότυπο παραγωγής — ίδιες κατηγορίες σπόρων, ίδια πρωτόκολλα φροντίδας
Πρότυπο δεδομένων — η παραγωγή/κατανάλωση αναφέρεται ψηφιακά
Πρότυπο διανομής — συσκευασία, επισήμανση, κανόνες ψυκτικής αλυσίδας
Πρότυπο ελέγχου — διεθνής εναλλαγή παρατηρητών
Υπολογισμός Ποσοστώσεων
Ποσόστωση χώρας = (Πληθυσμός × Στόχος παραγωγής ανά άτομο) + Μερίδιο παγκόσμιας δεξαμενής
Μερίδιο παγκόσμιας δεξαμενής = πρόσθετη συνεισφορά ανάλογα με το ΑΕΠ
Οι πλούσιες χώρες συνεισφέρουν περισσότερο· οι αδύναμες χώρες παράγουν λιγότερο και λαμβάνουν περισσότερα
r.Ισχυρά Σημεία του Μοντέλου
Επαναλήψιμο — το ίδιο σχέδιο εφαρμόζεται παντού
Κλιμακούμενο — μικρή χώρα, μικρό hub· μεγάλη χώρα, μεγάλο hub
Ανεξάρτητο — κάθε hub παράγει τη δική του ενέργεια, δεν εξαρτάται από εξωτερικούς παράγοντες
Δίκαιο — η συνεισφορά καθορίζεται από τη δυνατότητα, η διανομή από την ανάγκη
Διαφανές — όλα τα δεδομένα είναι ψηφιακά, ελέγξιμα
Τελευταία Λέξη
Η πείνα δεν είναι μοίρα.
Η πείνα είναι ένα πρόβλημα που μπορεί να λυθεί.
Και το πιο σημαντικό, η πείνα δεν είναι επιλογή· αλλά το να την αγνοείς είναι επιλογή.
Μια μικρή αλλαγή που θα κάνεις σήμερα,
μπορεί να αγγίξει τη ζωή ενός ανθρώπου αύριο.
Μην ξεχνάς:
Ο κόσμος είναι αρκετά μεγάλος για όλους…